MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/183 E., 2025/2419 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Fethiye 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
SAYISI : 2022/570 E., 2023/776 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde 22.11.2008-09.08.2022 tarihleri arasında son olarak istasyon sorumlusu olarak çalıştığını, iş sözleşmesini emeklilik için yaş dışında diğer şartların sağlanması sebebiyle feshettiğini, son net maaşının ortalama 9.000,00-10.000,00 TL arasında olduğunu ve asgari ücret kısmının bankadan kalanın elden ödendiğini, çalışma süresi boyunca fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, fazla çalışma ücreti, ücret ve kasa tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde;davacının müvekkili Şirkette market görevlisi olarak çalıştığını ve asgari ücret aldığını, iş kanununda belirtilen saat kadar çalıştığını ve iddia edildiği gibi fazla çalışması olmadığını, tüm izinlerinin kullandırıldığını, talep edilen kasa tazminatının ödenmesi zorunlu olan bir kalem olmadığını, davacının iş sözleşmesini kendi iradesi ile feshettiği için kıdem tazminatı alacağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı işyerinde 22.11.2008-09.08.2022 tarihleri arasında 13 yıl, 8 ay 18 gün çalıştığı, iş sözleşmesini emeklilik için yaş dışında diğer şartların sağlanması sebebiyle feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının fazla çalışma yaptığı, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığına ilişkin iddiasının ispatlandığı ancak bu çalışmaların karşılığının ödenmediğinin anlaşıldığı, ayrıca ücret ve yıllık izin ücreti taleplerinin de yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Ücret miktarı ve ücret alacağına yönelik verilen kararın hukuka aykırı olduğunu,
2. Davacının iş sözleşmesini kendi iradesi ile feshetmesi nedeniyle kıdem tazminatına hak kazanamayacağını,
3. Fazla çalışma olgusunun yazılı ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerekirken sadece tanık beyanlarına göre ve fahiş miktarda fazla çalışma ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu,
4. Davacının hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmadığını,
5. Davacının 13 yıl boyunca yıllık izin kullanmamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacının dava konusu işçilik alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
16.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.