MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 50. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/4395 E., 2025/1437 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 33. İş Mahkemesi
SAYISI : 2018/276 E., 2020/412 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 17.08.2011-20.03.2018 tarihleri arasında davalı Şirkette çalıştığını, haksız şekilde iş sözleşmesinin sonlandırıldığını, fazla çalışmalarının karşılığının ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, alkollü araç kullanımı nedeni ile davacının sürücü belgesine el konulduğunu, feshin 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 25/II-(d) hükmünde yani haklı nedene dayandığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının alkollü araç kullanma sebebiyle ehliyetine el konulduğu, bu nedenle iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayandığı, fazla çalışma ücretinin bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde;
1.Müvekkilinin iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun'un 25/II-(d) hükmü uyarınca feshedildiğini, ancak Şirketin düzenlediği akşam yemeği sonrasında alkollü araç kullandığı tespit edilen müvekkilinin fiilinin bu maddeye uymadığını dolayısıyla feshin haksız bir nitelikte olduğunu,
2. Müvekkilinin fazla çalışma ücretine hak kazandığını ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davalı tarafından gerçekleştirilen feshin haklı nedene dayalı olup olmadığı ve davacının talep edilen tazminat ve alacaklara hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.
1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. 4857 sayılı Kanun'un 25/II hükmünde, ahlak ve iyiniyet kurallarına uymayan hâller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı hâlinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (d) alt bendinde, işçinin işverene yahut onun ailesi üyelerinden birine yahut işverenin başka işçisine sataşması, işyerine sarhoş yahut uyuşturucu madde almış olarak gelmesi ya da işyerinde bu maddeleri kullanmasının işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Söz konusu maddeye göre sarhoş olarak işyerine gelmek yasak olup, işçinin irade ve davranışları bir diğer deyişle işin normal şekilde yürütümü etkilenmiyorsa sadece işyeri dışında içki kullanılmış olması sözleşmenin feshi için yeterli değildir. Buna karşılık işçinin işyerinde alkollü içki kullanması işverene haklı nedenle bu alt bent kapsamında fesih imkânı verir.
Somut olayda ise Şirket tarafından fesih bildirimi yazısında belirtildiği üzere, Şirketçe düzenlenen alkollü içki tüketilebilen akşam yemeği sonrasında kolluk kuvvetlerince kontrole tâbi tutulup yasal sınırların üzerinde bir promil seviyesine sahip olduğu anlaşılan davacı işçinin iş sözleşmesi 4857 sayılı Kanun'un 25/II-(d) hükmü gerekçe gösterilerek feshedilmiştir. Yukarıda yapılan açıklamalara göre somut olayda 4857 sayılı Kanun'un 25/II-(d) hükmüne göre haklı nedenle fesih koşulları bulunmadığından kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,
2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,
Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
18.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.