MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/376 E., 2025/2417 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırıkkale 2. İş Mahkemesi
SAYISI : 2023/361 E., 2024/505 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshedilmesi üzerine açmış olduğu işe iade davasının kabul ile sonuçlanarak kesinleştiğini, kesinleşen işe iade kararı sonrasında başvuruda bulunmasına rağmen müvekkilinin işe başlatılmadığını, davacının hak kazandığı kıdem ve ihbar tazminatları ile iş güvencesi tazminatı ve boşta geçen süre ücreti ve diğer haklar alacağına ilişkin herhangi bir ödeme yapılmadığını, ayrıca davacının kullandırılmayan yıllık ücretli izinlerinin bulunduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin, iş güvencesi tazminatı, boşta geçen süre ücreti ve diğer haklar alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıya iş sözleşmesinin feshi nedeni ile hak kazandığı tüm yasal alacaklarının ödendiğini, işçinin geçersiz fesih tarihindeki giydirilmiş ücreti üzerinden tam ve eksiksiz olarak ihbar tazminatı ödendiğinden işverenin başlatmama suretiyle fesih tarihindeki giydirilmiş ücret üzerinden fark ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kıdem ve ihbar tazminatlarına dair yapılan ödemenin eksik olduğu, davacının yıllık ücretli izin alacağının bulunduğu, iş güvencesi tazminatının da emsal ücrete göre hesaplanması gerektiği gerekçesiyle boşta geçen süre ücreti ve diğer haklar alacağı talebinin reddine karar verilmek ve diğer talepler hüküm altına alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; fark kıdem tazminatı alacağının bulunduğu, ancak ihbar tazminatına dair geçersiz sayılan fesih tarihinde ödeme yapıldığından talebin reddi gerektiği, işe iade davası sonucunda belirlenen iş güvencesi tazminatının davacıya ödendiği, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 21. maddesinde yapılan değişiklik sonucu bu alacağa dair bir fark bulunmadığı, davacının ücretin fazla olması gerektiği yönünde ispat yükümlülüğünü yerine getirmediği, hükümdeki faiz başlangıç tarihlerinin de hatalı olduğu gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle ihbar tazminatı, iş güvencesi tazminatı ve boşta geçen süre ücreti ve diğer haklar alacağı istemlerinin reddine karar verilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacının ihbar tazminatı, iş güvencesi tazminatı ve boşta geçen süre ücreti ve diğer haklar alacağına hak kazandığını, dosya kapsamında mevcut emsal ücret miktarı dikkate alınarak talep konusu alacakların hesaplanması gerektiğini ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacının talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığına ve bu alacakların hesap yöntemi ile unsurlarına ilişkindir.
Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
18.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.