MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/686 E., 2025/1313 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Elazığ 3. İş Mahkemesi
SAYISI : 2024/489 E., 2025/25 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının davacıya ait işyerinde ahır ve süt sağımı işinde çalıştığını, müvekkilinin günlük olarak süt sağladığı dava dışı Şirket tarafından sütlerin içerisinde %25 oranında suya rastlanıldığının bildirildiğini, müvekkilince yapılan araştırmalar sonucunda davalı işçinin süte su kattığının tespit edildiğini, davalının bakım görevini ihmal etmesi sebebiyle hayvanların ölümüne sebebiyet verdiğini ileri sürerek müvekkilinin uğradığı zarar sebebiyle maddi ve manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava dilekçesinde belirtilen hususların ispatına yönelik delil sunulmadığını, süte su katıldığı iddiasının hayal ürünü olduğunu, davalının çalıştığı süre boyunca dikkatli ve özenli davrandığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tanıklarının beyanlarında davalının süte su kattığını görmediklerini belirttikleri, davacı tarafça davalının süte su kattığının ispat edilemediği, alınan bilirkişi raporunda davacı işyerinde 75 adet hayvanda hasar meydana geldiği bu hayvanlardan 32 adetinin davalının çalıştığı dönemde meydana geldiğini ancak bu hasarların bakıcı hatasından kaynaklandığının tespitinin mümkün olmadığını, hasarların birçok farklı sebep nedeniyle oluştuğunun belirtildiği gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafından davacı aleyhine açılan Elazığ İş Mahkemesinin 2020/395 Esas sayılı dosyasında davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar verildiği, davacı işverenin eldeki dosyada iddialarını ispat edemediği belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının isabetli olduğu gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Eksik inceleme yapıldığını,
2. Bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu ve denetime elverişli olmadığını ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacı işverenin, davalı işçi tarafından zarara uğratıp uğratılmadığı ile zararın ispatı noktasındadır.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
12.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.