MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
SAYISI: 2022/146 E., 2022/183 K.
İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 05.07.2017 tarihinden 07.09.2019 tarihine kadar davalının işyerinde inşaat mühendisi olarak çalıştığını, müvekilinin son net ücretinin 7.500,00 TL olduğunu, davalı tarafın müvekilinin çalışma sürelerini Sosyal Güvenlik Kurumuna eksik bildirdiği gibi 07.09.2019 tarihinde herhangi bir haklı gerekçe gösterilmeden ve ihbar öneli tanınmadan iş sözleşmesini feshettiğini, davacının fazla çalışmalarının olduğunu, haftanın 7 günü çalıştırıldığını, davacının ulusal bayram ve genel tatil alacağının ödenmediğini, yıllık izinlerini kullanmadığını beyanla fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili davaya cevap vermemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 07.01.2021 tarihli kararı ile; 27.08.2019 tarihli işten çıkış bildirgesinde işten çıkış nedeninin Kod 18 (İşin Son Ermesi) olarak gösterildiği, dosya kapsamı, tanıkların müşterek ve çelişkisiz beyanlarının birlikte değerlendirilmesinden dosyaya feshe konu işin bitimine ilişkin herhangi bir veri, bilgi ve belge sunulmadığı, ayrıca davalı tarafça iddia edilen ihale bitimi tek başına belirli süreli iş sözleşmesine dayanak olamayacağından sözleşmenin belirsiz süreli olduğu nazara alınarak iş sözleşmesinin haklı bir gerekçe sunulmadan sonlandırıldığı, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin ispatının işverene ait olduğu, ispat külfeti kendisinde olan davalı işverenin, davacının iş sözleşmesini haklı nedenle sonlandırdığı hususunu ispat edemediği değerlendirilmekle davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacağına hak kazandığı, dosya kapsamı yapılan işin niteliği ve tanıkların müşterek ve çelişkisiz beyanları birlikte değerlendirildiğinde davacının fazla çalışma yaptığı, ayda 2 hafta tatilinde çalıştığı, davacının ulusal bayram ve genel tatillerin tamamında çalıştığı, dinî bayramlarda ise çalışmadığı tanık beyanları ile ispat edildiğinden %30 makul bir indirim yapılarak, davacının işyerindeki toplam hizmet süresine göre 28 gün yıllık izin hakkının bulunduğu, işverence izinlerin kullandırıldığına veya ücretlerinin ödendiğine ilişkin evrak ibraz edilmediğinden bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre talebin kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin 07.01.2021 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 23.03.2022 tarihli kararı ile; İlk Derece Mahkemesi hükmünün dosya kapsamına uygun olduğu kamu düzenine aykırılık da bulunmadığı gerekçeleriyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
Bölge Adliye Mahkemesinin 23.03.2022 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece diğer temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra davacının, davalıya ait iş yerinde şantiye şefi olarak görev yaptığı bu hususun davacının kabulünde olduğu gibi davacı tanıkları tarafından da beyan edildiği, davacı tanıkları çalışma saatlerini davacının belirlediğini, davalı tanıkları davacının çalışma gün ve saatlerinin esnek olduğunu beyan ettikleri, şantiye şefinin çalışma düzenini kendisinin belirlemesi ve dosya kapsamına göre çalıştığı şantiyede davacı işçi üzerinde çalışma koşullarını düzenleyen başka bir amirinin olmaması, davacının projeyi sevk ve idare eden kişi olması nedeniyle fazla çalışma ücreti talep edemeyeceği kabul edilerek Dairemizin yerleşik uygulamasına göre fazla çalışma ücreti talebinin reddi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmına uyularak fazla çalışma ücreti talebinin reddine karar verilmiştir.
VI. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Tebligatın usulüne uygun olmadığını, savunma hakkının kısıtlandığını,
2. Davacının iş sözleşmesinin iş bitimi nedeniyle feshedildiğini,
3. Davacıya sağlık nedeniyle işe devam etmemesine rağmen gelmediği 1,5 aylık süre için ücret ödemesi yapıldığını,
4. Davacının ayda 2 hafta tatilinde çalıştığına ve ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığına dair net ispatın olmadığını,
5. Davacının işverenden yıllık izin talebinde bulunmadığını ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma ücretine ilişkindir.
Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VII. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,
24.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.