MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/53 E., 2025/1812 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 2. İş Mahkemesi
SAYISI : 2022/425 E., 2023/636 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı bünyesinde 17.10.1990-14.10.2021 tarihleri arasında çalıştığını, 2012 yılına kadar davalı Belediyenin otobüslerinde bilet görevlisi olarak çalıştığını, 2012 yılından sonra ise gece bekçisi olarak görevlendirildiğini, davacının gece bekçisi olarak çalışmasına rağmen düz işçi olarak gösterildiğini ve ücret ödemelerinin de buna göre yapıldığını, müvekkilinin bir diğer işçi ile vardiyalı olarak çalıştığını, çalışma düzeninin akşam 17.00 ile sabah 08.00 saatler arasında olduğunu, 36 saat boşluktan sonra tekrar aynı şekilde çalışmaya devam ettiğini, 2020-2021 yılları arasında pandemi döneminde ise akşam 16.00 ile sabah 09.30 saatleri arasında çalıştığını, 36 saat boşluktan sonra aynı şekilde çalışmaya devam ettiğini, davacının vardiyasına denk gelen tüm ulusal bayram ve genel tatillerde çalışmasına devam ettiğini belirterek fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iş sözleşmesinin 14.10.2021 tarihinde emeklilik nedeniyle sona erdiğini, davacıya kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının ödendiğini, davacının başka bir alacağı kalmadığını, davacının fazla çalışma yapmadığını, davasını ispat edemediğini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamı ve beyanlarına başvurulan tanık anlatımları uyarınca davacının iddia ettiği çalışma düzenini kısmen ispatladığı, 22.06.2023 tarihli bilirkişi raporunda yapılan değerlendirme ve hesaplamaların hüküm kurmaya elverişli bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 15 saatlik mesaide 2 saat, 17 saatlik mesaide 3 saat ara dinlenmesi düşülerek ve Postalar Halinde İşçi Çalıştırılarak Yürütülen İşlerde Çalışmalara İlişkin Özel Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 7. maddesi uyarınca günlük 7,5 saati geçen çalışması fazla çalışma kabul edilerek, ulusal bayram ve genel tatillerin ise yarısında çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaplamanın yerinde olduğu, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Davacının iş sözleşmesinin 14.10.2021 tarihinde emeklilik nedeniyle sona erdiğini, davacıya kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının ödendiğini, davacının başka bir alacağı kalmadığını,
2. Davacının fazla çalışma yapmadığını, davasını ispat edemediğini,
3. Raporu kabul etmediklerini, davacıya hak etmiş olduğu ücret alacaklarının ödendiğini ileri sürmektedir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacının fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının bulunup bulunmadığına ve alacakların hesabına ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
23.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.