MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/1903 E., 2025/1810 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 8. İş Mahkemesi
SAYISI : 2021/471 E., 2022/407 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde 01.09.1997-19.11.2020 tarihleri arasında önce yedek parça görevlisi, sonrasında yedek parça bölüm yetkilisi olarak en son net 5.100,00 TL ücretle çalıştığını, davacının 15 yıl ve 3600 gün prim ödeme gün sayısını tamamladığını, kullanmadığı 25 günlük yıllık ücretli izin alacağı olduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacı hakkında devamsızlık tutanakları tutulduğunu, davacının asıl amacının emeklilik sebebiyle işyerinden ayrılmak değil rakip bir işletme açmak olduğunu, kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, yıllık ücretli izin alacağı da olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Sosyal Güvenlik Kurumu yazısı ile davacının prim ödeme gün sayısını doldurduğunun sabit olduğu ve bu gerekçeyle iş sözleşmesini emeklilik sebebi ile feshettiği ayrıca 25 günlük ödenmeyen yıllık ücretli izin alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Davacının emeklilik sebebini bahane ederek kıdem tazminatı almaya çalıştığını, işyerinden asıl ayrılma sebebinin rakip bir işletme açmak olduğunu,
2. Davacı hakkında devamsızlık tutanakları tutulduğunu,
3. İşyerinde yemek ücreti verilmediğini, bir öğün yemek verildiğini, para ile ölçülebilen menfaat olmaması nedeniyle giydirilmiş brüt ücretin tespitinde dikkate alınmaması gerektiğini,
4. Yıllık izin ücretinin hatalı tespit edildiğini, kabul anlamına gelmemek üzere yıllık izin ücretine temerrüt tarihinden faiz işletilmiş ise de dava dilekçesinde istenen miktara dava, ıslah dilekçesinde talep edilen miktara ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin feshi, yıllık ücretli izin ve hükmedilen faize ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin davalıya yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
23.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.