MAHKEMESİ : Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/2264 E., 2025/1385 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Uşak 2. İş Mahkemesi
SAYISI : 2025/93 E., 2025/294 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 02.04.2009-04.08.2023 tarihleri arasında en son supervisor olarak çalıştığını, iş sözleşmesini ücretlerinin ödenmemesi gibi sebeplerle haklı nedenle feshettiğini, fazla çalışma yapmasına, hafta tatilleri ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen karşılığının ödenmediğini, salgın döneminde dahi tam zamanlı çalıştığını, işverenin isteği üzerine 2020 yılının Mart ayı sonundan itibaren evden çalıştığını, iş sözleşmesinin başından işyeri uygulaması hâline gelen yemek yardımının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yemek ücreti, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalılar vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, sebep yokken istifa ederek işyerinden ayrıldığını, kıdem tazminatına hak kazanmadığını, fazla çalışma nadiren de olsa yapılsa bile karşılığının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının hak kazandığı hâlde ödenmeyen ulusal bayram ve genel tatil ile yemek ücreti alacaklarının bulunduğundan iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği, kıdem tazminatına hak kazandığı, fazla çalışma yaptığını, hafta tatillerinde çalıştığını ispatlayamadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalılara ait işyerinde 02.04.2009-04.08.2023 tarihleri arasında çalıştığı, ödenmemiş yemek ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının bulunduğundan kıdem tazminatına hak kazandığına ilişkin kararın isabetli olduğu, dosya kapsamından yemek yardımının işyeri uygulaması hâline gelmesine rağmen davacıya evden çalıştığı 2020 yılı Nisan-Eylül ayları ile 2023 yılı Mart-Ağustos(4 gün) ayları arasındaki dönemde yemek ücretlerinin ödenmediği, davalı tanık beyanından da davacının 13.12.2018-31.10.2019 tarihleri arasındaki dönemde sınırlı olarak ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının hesaplanarak kabul edilmesinin yerinde olduğu gerekçeleriyle tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalılar vekili temyiz dilekçesinde;
1. Davacının ödenmeyen ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının bulunmadığını, bu günlerde çalışmış olması hâlinde ücret bordrolarına yansıtıldığını ve karşılığının ödendiğini,
2. İşverene karşı davası bulunan tanık beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğini, uzaktan çalışma yapıldığı zamanlardaki tanık beyanlarının görgüye dayalı olmadığını, tanıkların aynı dönemde aynı projede çalışmadıklarını,
3. Davacının yemek ücreti alacağının bulunmadığını ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacının iş sözleşmesinin feshi, kıdem tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil ile yemek ücreti alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı ve bu alacakların hesaplanmasına ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
24.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.