MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/1113 E., 2025/2213 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 19. İş Mahkemesi
SAYISI : 2023/8 E., 2024/71 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... (Bakanlık) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Bakanlık müfettişleri tarafından düzenlenen teftiş raporu ile diğer davalı ...'ya 46.382,40 TL'nin ödenmesi gerektiğinin tespit edildiğini, aylık ücret bordrolarının müfettişlere imzalı tutanak ile teslim edildiğini, işçilerin çalıştıkları dönemde aylık ücretlerini tam ve eksiksiz aldıklarını, salgın döneminde işyerinde yalnızca paket servis yapmak suretiyle çalışıldığını, yalnızca paket servis yapılan bir işletmede işçinin garson olarak çalıştırılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, hiçbir işçinin 15 ay ücret almadan çalışmasının mümkün olmadığını iddia ederek 12.12.2022 tarihli ve E-76020743-554.09- 0...8 sayılı rapora karşı itirazlarının kabulü ile müvekkilinin davalılardan ...'ya 2020 Nisan ayından 2021 Haziran ayına kadar her ay için brüt asgari ücretten hesaplanan toplam 46.382,40 TL ücreti borçlu olmadığına karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
1. Davalı Bakanlık vekili cevap dilekçesinde; yapılan teftişin ve teftişte yer alan tespitlerin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
2. Davalı ... beyan dilekçesinde; salgın nedeniyle işyerlerinin kapatılması ile 2020 yılının Nisan ayı ile 2021 yılının Haziran ayı arasında ücretsiz izne çıktığını, bu süreçte davacıya ait işyerinde çalışmasının olmadığını, raporda yapılan hesaplamanın gerçeği yansıtmadığını, davacının müfettiş raporunda belirtilen borcunun olmadığını belirtmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kısa çalışma ödeneğinden yararlanan işçilerin fiilî olarak işyerinde çalışmasının bulunduğunun anlaşıldığı, müfettiş raporunda yer verilen tespitlerin aksinin kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirlenen kararı ile; kısa çalışma ödeneğinden yararlanan davalı ...'nın kendi beyanında da belirttiği üzere ücretin eksik kısmını elden aldığı, bu nedenle müfettiş raporunda mevcut ücret alacağının bulunduğuna yönelik tespitin hatalı olduğu, ayrıca davalı olarak gösterilen ...'ya dava açılmasının gerekli olmadığı, menfi tespit davası ile ulaşılmak istenen sonuca raporun ilgili kısmının iptali ile de ulaşılabileceği bu nedenle menfi tespit talebinin hukuki yarardan reddedilmesi gerektiği belirtilerek davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak raporun ücret alacağı tespiti bulunan kısmının iptaline ve menfi tespit talebinin ise hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı Bakanlık vekili temyiz dilekçesinde; söz konusu müfettiş raporunda mevcut tespitlerinin aksi kanıtlanmadığından davanın reddedilmesi gerektiğini ileri sürmektedir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık; iş müfettişi raporunun iptali istemine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Bakanlık vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1hükmü uyarınca ONANMASINA,
Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
24.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.