MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/192 E., 2025/1182 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 2. İş Mahkemesi
SAYISI : 2014/119 E., 2024/293 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının, müvekkili Belediye aleyhine Mersin 2. İcra Müdürlüğünün 2012/9313 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattığını, ödeme emrine itiraz edildiğini ancak İcra Müdürlüğünün hatalı işlemi nedeniyle takibin kesinleştiğini ve müvekkili Belediyenin banka hesabına haciz işlemi tesis edildiğini, icra mahkemelerindeki şikayetler sonucunda 86.894,38 TL'nin 28.02.2013 tarihinde Mersin 2. İcra Müdürlüğü hesabına ödendiğini, bu paranın müvekkili Belediyeden haksız yere tahsil edildiğini, takip talebinde borcun sebebinin ödenmeyen 25.000,00 TL ücret alacağı ile 45.000,00 TL fazla çalışma ücreti olarak belirtildiğini ancak davalının müvekkili Belediyede herhangi bir çalışmasının bulunmadığını, müvekkili Belediyenin asıl işveren olarak değerlendirilemeyeceğini, ihale makamı ve iş sahibi olduğunu, borçlu olunmayan paranın haksız yere icra takibinin kesinleşmesi üzerine ödenmek zorunda kalındığını ileri sürerek 86.894,38 TL'nin tahsil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin davacı Belediyeden ihale ile iş alan alt işveren firmalar nezdinde çalıştığını, davacı Belediyenin işçinin ödenmeyen tüm işçilik alacaklarından ve tazminatlarından sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ... ile davalının çalışmasının bulunduğu diğer şirketler arasındaki ilişkinin asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğu ve buna bağlı olarak davalının ücretinin ödenmesinden sorumlu olduğu, icra takibine konu edilen fazla çalışma ücreti yönünden ise ispat yükü kendisinde olan davalı tarafından fazla çalışma ile ilgili çalışma şekli konusunda iddia ve açıklamada bulunulmadığı ve dinlenen tanıkların anlatımından da hesaplama yapmaya elverişli veri bulunmadığından fazla çalışma ücretinin haksız olarak tahsil edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk derece mahkemesince davacı ... ile dava dışı şirketler arasındaki ilişki asıl işveren alt işveren ilişkisi olarak kabul edilmiş ise de Mersin 1. İş Mahkemesinin 2022/42 Esas, 2022/377 Karar sayılı ve 06.12.2022 tarihli kararı ile yapım işi tip sözleşmesinin varlığı nedeni ile bu ilişkinin asıl işveren alt işveren ilişkisi niteliğinde olmadığının kabul edildiği, Yargıtay incelemesinden de geçerek kesinleşen bu tespit doğrultusunda davacı Belediyenin ihale makamı olarak kabulü gerekirken asıl işveren olarak değerlendirilmesinin hatalı olduğu, ihale makamı olan davacı Belediyenin varsa dâhi fazla çalışma ücretinden sorumlu olmadığı ayrıca davacının tüm çalışma dönemine ilişkin ücret alacağının hesaplandığı rapora itibar edilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ve davacı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Fazla çalışma ile ilgili iddia ve açıklamada bulunulmadığı ve dinlenen tanık anlatımlarından hesaplama yapmaya elverişli veri bulunmadığı yönündeki değerlendirmenin hatalı olduğunu,
2. Ücret alacağının eksik ve hatalı belirlendiğini ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, istirdat talebine konu olan işçilik alacaklarından davacı Belediyenin sorumlu olup olmadığı ve sorumluluğunun miktarı noktasında toplanmaktadır.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
16.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.