MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
SAYISI : 2025/196 E., 2025/237 K.
İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... AŞ (...) Genel Müdürlüğüne bağlı ... Üretim AŞ'de çalıştığını, 22.06.2015 tarihinde yapılan özelleştirme işlemleri sonrasında işinde ve işyerinde değişiklik olmadan ve ara vermeden işyerini devir alan davalı Şirket bünyesinde çalışmaya devam ettiğini, devir öncesi muvazaa olgusuna dayanarak ilave tediye ve toplu iş sözleşmesi farkı alacaklarının tahsili için Tavşanlı İş Mahkemesine dava açtıklarını ve davanın müvekkili lehine sonuçlandığını, yine kıdem ve ihbar tazminatı için ... Genel Müdürlüğü aleyhine kıdem ve ihbar tazminatlarının tahsili istemiyle dava açtıklarını ve davanın lehlerine sonuçlandığını, davalının devir protokolünün ve işyeri devri kurallarının uygulanmadığını, müvekkilinin sendika üyesi olmasına rağmen farklı muameleye tâbi tutulduğunu, ücretlerinin emsali işçilere göre eksik ödendiğini iddia ederek toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacakların tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def’inde bulunduklarını, davacının 15.07.2015 tarihinde müvekkiline ait işyerinde çalışmaya başladığını, 1. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin yürürlük tarihi olan 01.12.2015 tarihinden sonra yararlanmaya başladığını, 22.06.2015 tarihinden önce dava dışı ... Genel Müdürlüğü ve alt işveren Şirketler bünyesinde çalıştığını, müvekkil Şirketin işyerini kamudan özelleştirme yoluyla devraldığını, devralınan işyerinin muvazaalı işlemlerinin tarafı olamayacağını, davacının ücretinin toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli kararı ile; somut olayda özelleştirme sonrasında davacının çıkışının yapıldığı ve makul süre geçtikten davalı işverende çalışmaya başladığı, bu durumda işyeri devrinden söz edilemeyeceği, özelleştirme sonrası davacının, davalı ... Üretim AŞ bünyesinde çalışmaya başladığı, bu işveren ile ... Sendikası arasında 21.11.2015 tarihinde 01.12.2015-30.11.2017 yürürlük süreli 1. Dönem Toplu İş Sözleşmesi imzalandığı, ... Sendikası ile ... Sendikası arasında bağıtlanan 16. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin 01.12.2015 tarihinden sonra artık uygulama alanı bulamayacağı, bu açıklamalar ışığında 30.11.2015 tarihine kadar ... Sendikası ile ... Sendikası arasında bağıtlanan 16. Dönem Toplu İş Sözleşmesi, 01.12.2015 tarihinden itibaren ise ... Üretim AŞ ile ... Sendikası arasında bağıtlanan 1. Dönem Toplu İş Sözleşmesi dikkate alınmak suretiyle değerlendirme yapıldığı, davacı vekili duruşmada, yemeğin işyeri tarafından karşılandığını beyan ettiğinden yemek yardımı alacağının reddine karar verildiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 25.02.2025 tarihli kararı ile; 16.01.2023 tarihli bilirkişi raporunun dosya kapsamına ve delil durumuna uygun olduğu buna göre İlk Derece Mahkemesi kararında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
Bölge Adliye Mahkemesinin 25.02.2025 tarihli kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacakların talep edildiği davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığının uyuşmazlık dışı olduğu, dosya kapsamından da açıkça anlaşıldığı üzere, davacı sendikaya üye olduğu ve toplu iş sözleşmesinden yararlanabileceği tarihi, çalışma süresini, kendisine en son ödenen ücreti, toplu iş sözleşmesi gereği ödenmesi gerektiğini iddia ettiği aylık ücret miktarını, buna göre hak kazandığı alacakları işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi hükümleri gereğince belirleyebilecek durumda bulunduğu, bu hâlde ücret de dâhil olmak üzere toplu iş sözleşmesinden kaynaklı talep konusu alacakların belirsiz alacak olarak nitelendirilemeyeceği, bu alacaklar yönünden davanın hukuki yarar yokluğundan usulden reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararına uyularak davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir.
VI. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Belirsiz alacak davası açılmasının mümkün olduğunu,
2. İçtihat değişikliği nedeniyle davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasında hukuki yarar dava şartının bulunup bulunmadığına ilişkindir.
Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VII. KARAR
Açıklanan sebeple;
Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,
17.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.