MAHKEMESİ : Ankara 68. İş Mahkemesi
SAYISI : 2025/228 E., 2025/240 K.
İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Kurum nezdinde Türkiye İş Kurumu atamasıyla çalışmaya başladığını, işe başladıktan sonra temizlik görevlisi olarak çalıştığını, daha sonra Hastane yönetiminin görevlendirmesi ile tesisat biriminde teknik personel olarak görevlendirildiğini, 1 yıldan fazla süre ile bu şekilde çalıştırıldıktan sonra 2022 yılı Ekim ayında temizlik görevlisi olarak görevlendirildiğini, görevlendirmenin iptali için İdareye yaptığı yazılı başvuruya olumlu cevap verilmediğini, müvekkilinin çalışma koşullarında davalı İdare tarafından tek taraflı olarak esaslı bir değişikliğe gidildiğini, ... ve ... İşverenler Sendikası ile ... ve ... Sendikası arasında imzalanan 08.09.2021 imza ve 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin "Görev Bölümü" başlıklı 29. maddesinde yer verilen “Vasıfsız işçi kadrosunda bulunmakla beraber, bir yıl süreyle vasıflı işçiler tarafından yapılması gereken bir işte çalışmış olanlar bu sürenin sonunda vasıfsız bir işte çalıştırılamazlar." şeklindeki açık hüküm gereğince müvekkilinin vasıfsız işlerde çalıştırılamayacağını ileri sürerek toplu iş sözleşmesinin 29. maddesi gereğince müvekkilinin vasıfsız işte çalıştırılamayacağının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde ve yetki itirazında bulunduklarını, davacının sürekli işçi kadrosuna temizlik işçisi olarak atandığını, davanın usul yönünden reddi gerektiğini, işçilerin atandıkları hizmeti yürütmek üzere istihdam edilebileceklerini, davacının dava konusu dönemdeki puantajlarının temizlik personeli olarak düzenlendiğini, ilgili hastane tarafından gönderilen yazıda davacının 1 yıllık süre şartını doldurmadığını ve teknik birimde temizlik personeli olarak görevlendirildiğinin belirtildiğini, davacının teknik ve vasıflı işte çalıştığı iddiasını kabul etmediklerini, davacının teknik birimde teknik hizmet yapmadığını, temizlik yaptığını, davacının iyiniyetli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 07.11.2024 tarihli kararı ile; davacının davalıya ait işyerlerinde temizlik görevlisi olarak çalışmaya başladığı ve hâlen çalışmaya devam ettiği, davacının çalıştığı dönemde davalı işyerinde toplu iş sözleşmesinin yürürlükte olduğu, davacının toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandığı, davacının bir yıldan fazla süreyle vasıflı işte çalıştırılması sebebiyle toplu iş sözleşmesinin 29. maddesi gereğince vasıfsız işlerde çalıştırılamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin 07.11.2024 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesinin 10.04.2025 tarihli kararı ile; davacının teknisyen olarak iş yaptığı, toplu iş sözleşmesi hükmü dikkate alındığında, davacının vasıfsız işte çalıştırılamayacağının tespitine dair İlk Derece Mahkemesi kararında bir isabetsizlik olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
Bölge Adliye Mahkemesinin 10.04.2025 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, dosya kapsamında yer alan işyeri kayıtları ve tanık anlatımlarından davacının, toplu iş sözleşmesinin 29/(d) hükmü kapsamında 1 yıl süreyle vasıflı işçiler tarafından yapılması gereken bir işte çalışıp çalışmadığı net olarak anlaşılamamakla birlikte, davacının iddiası doğrultusunda 1 yılı aşkın dönemde teknik personel olarak çalıştırıldıktan sonra çalışma koşullarında esaslı değişikliğe gidilerek yeniden temizlik görevlisi olarak çalıştırılmaya başlandığı varsayılsa dâhi, bu görevlendirmeye karşı makul süre içinde itiraz edilmediği, davacının makul kabul edilemeyecek kadar uzun bir süre herhangi bir başvurusu olmaksızın temizlik işinde çalışmaya devam ettiği, aradan geçen 1 yılı aşkın bir süre sonunda davalı İdareye başvurarak vasıflı bir işte çalıştırılma talebinde bulunduğu dikkate alındığında; davacı işçinin değişikliğe uygun şekilde çalışmaya başlayıp makul kabul edilemeyecek kadar uzun bir süre geçtikten sonra 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22. maddesinde öngörülen şekil eksikliğini ileri sürmesinin ve toplu iş sözleşmesinin anılan düzenlemesine dayalı talepte bulunmasının dürüstlük kuralına uygun düşmediği, bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın reddine karar verilmiştir.
VI. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacının iş koşullarında esaslı değişiklik yapıldığını, esaslı değişikliğe sessiz kalmasının zımmen kabul anlamına gelmeyeceğini, buna göre davanın reddinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının toplu iş sözleşmesinin 29/(d) hükmü uyarınca vasıfsız bir işte çalıştırılmasının hukuka aykırı olup olmadığının tespitine ilişkindir.
Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VII. KARAR
Açıklanan sebeple;
Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,
17.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.