MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/1972 E., 2025/3985 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 1. İş Mahkemesi
SAYISI : 2023/824 E., 2025/606 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 08.06.2012 - 14.08.2023 tarihleri arasında davalı işyerinde araç muayene istasyonu amir yardımcısı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin müvekkili tarafından alacaklarının ödenmemesi sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini, haftanın 6 günü çalışmasının 19.30'a kadar uzadığını, mobil görevlendirmeler sebebiyle ayda iki hafta boyunca 07.00-19.00 saatleri arasında çalıştığını ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla çalışma ile ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretine fazla çalışma ücretinin dâhil olduğunu, yıllık 270 saati aşan çalışmaları olması hâlinde serbest zaman kullandırıldığını, serbest zaman kullandırılamadığı takdirde ise alacaklarının ödendiğini, ulusal ... ve genel tatil günlerinde çalışma yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; iş sözleşmesinde yasal fazla çalışmaların aylık ücrete dâhil olduğunun kararlaştırıldığı, iş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmesi gerektiği, yerleşik içtihatlar gereği 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğu; bu durumda yıllık 270, aylık 22,5, haftalık 5,2 saat fazla çalışma karşılığının ücretin içinde olduğunun kabulü gerekeceği, sistem kayıtları üzerinde teknik
rapor aldırıldığı ve davacının 2018 yılında 19,5 saat, 2019 yılında 63,5 saat
, 2020 yılında 66 saat
, 2021 yılında 158 saat
, 2022 yılında 77 saat
, 2023 yılında 13,5 saat fazla çalışmasının bulunduğunun tespit edildiği, haftalık 5,2 saat fazla çalışma karşılığının ücretin içinde olduğunun kabulü ile davacının fazla çalışma ücreti alacağının Mahkemece hesaplanarak hüküm altına alındığı, davacının ulusal ... ve genel tatil günlerinde ise çalışmasının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; fazla çalışma ücreti alacağının bulunduğunun ispatlandığı, davalı tarafça karşılığının ödendiğinin ispatlanamadığı, davacının ulusal ... ve genel tatil günlerinde ise çalışmasının bulunmadığı belirtilerek taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde;
a. Fazla çalışma ücretinin eksik hüküm altına alındığını,
b. Ulusal ... ve genel tatil ücreti alacağının reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.
2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
a. Davacının başka bir işyerinde çalışmak için işten ayrıldığını,
b. Giydirilmiş brüt ücretin hatalı hesaplandığını,
c. Davacının çalışma saatlerine ilişkin kendi beyanlarının bulunduğunu, bu hususun değerlendirilmediğini,
d. Davacının ücretine fazla çalışma ücretinin dâhil olduğunu ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin feshi ile davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı, giydirilmiş brüt ücretin tespiti, fazla çalışma ücreti ile ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının ispatı ve hesabına ilişkindir.
1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Somut uyuşmazlıkta İlk Derece Mahkemesince davacının ücretine fazla çalışma ücretinin dâhil olduğu ve bu hükme yıllık 270 saatle sınırlı olarak değer verilmesi gerektiği belirtildikten sonra resen yapılan hesaplama doğrultusunda fazla çalışma ücreti alacağı hüküm altına alınmıştır. Ne var ki gerekçeli kararda belirtildiği üzere davacının, 2018 yılında 19,5 saat, 2019 yılında 63,5 saat, 2020 yılında 66 saat, 2021 yılında 158 saat, 2022 yılında 77 saat ve 2023 yılında 13,5 saat fazla çalışma yaptığının Mahkemece kabul edildiği görülmektedir. Anılan dönemlerin hiçbirinde yıllık 270 saatlik sınır aşılmadığından fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3. Mahkemece davacının çalışma saatleri, giriş-çıkış kayıtlarına göre belirlenmiştir. Ancak sunulan kayıtlarda bazı dönemlerde davacının mobil görevde olduğunun yazılı olduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla mobil görevde olduğunun yazıldığı günlerde davacının fazla çalışmasının bulunup bulunmadığının tanık beyanları ve diğer deliller değerlendirilerek aydınlatılması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Ayrıca davalı vekilince davacının Nevşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/139 Esas sayılı dosyasında 10.06.2022 tarihinde tanık sıfatıyla dinlendiği ve bu beyanların dikkate alınması gerektiği savunulmasına karşın Mahkemece bu hususta bir değerlendirme yapılmadan karar verilmesi de hatalı olmuştur.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,
2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,
Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
04.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.