MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/2086 E., 2025/303 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın 2. İş Mahkemesi
SAYISI : 2023/566 E., 2025/276 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işveren nezdinde 02.09.2009-04.09.2023 tarihleri arasında çocuk bakım elemanı olarak çalıştığını, müvekkilinin 22.08.2023 tarihinde evlendiğini, evlilik sebebiyle iş sözleşmesini feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazandığını ileri sürerek kıdem tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacı tarafın 4857 sayılı İş Kanunu (4857 sayılı Kanun) kapsamında işçi olmadığını, bakım personeli olan davacının imzaladığı "... Birimleri Belirsiz Süreli İş Sözleşmesi" kapsamında çalıştığını, ... birimlerinin ev hizmetleri olarak 4857 sayılı Kanun'dan istisna tutulduğunu, bu bakımdan davacının kıdem tazminatına hak kazanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında"... Birimleri Belirsiz Süreli İş Sözleşmesi" imzalandığı, davacının bakım personeli olarak çalıştığı, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 2021/11511 Esas ve 2022/504 Karar sayılı kararında yer alan tespitler, 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu (2828 sayılı Kanun) hükümleri, 4857 sayılı Kanun'un 4. maddesi hükmü ile taraflar arasındaki iş sözleşmesine konu işin niteliği gözetildiğinde davacı hakkında 4857 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanamayacağı, dolayısıyla davacının kıdem tazminatı talep etme hakkı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamı, dosyadaki bilgi ve belgeler, kararın dayandığı deliller, İlk Derece Mahkemesince delillerin toplanmasında ve değerlendirilmesinde isabetsizlik bulunmaması, yargılama ve ispat kuralları ile dosya kapsamına uygun olarak yapılan vakıa ve değerlendirmeye göre verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, davacı tarafın çalışmalarının 4857 sayılı Kanun kapsamı dışında olduğu, bu nedenle kıdem tazminatı talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Evlenen kadın işçinin kıdem tazminatı hakkı bulunduğunu,
2. Kıdem tazminatı hakkı olan davacı müvekkilinin işçi sıfatına sahip olduğunu,
3. Müvekkilinin hizmet süresinin tamamına ilişkin kıdem tazminatı ile diğer işçilik alacaklarından davalı İdarenin sorumluluğu bulunduğunu ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık; davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
04.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.