MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/2520 E., 2025/2174 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya 2. İş Mahkemesi
SAYISI : 2022/508 E., 2023/300 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 15.01.1997-31.07.2021 tarihleri arasında işletme başmühendis teknik şefi olarak yaklaşık 25 yıl kesintisiz olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından 31.07.2021 tarihinde haksız ve geçersiz nedenle feshedildiğini, açılan işe iade davasında davanın kabulüne karar verildiğini ancak işveren tarafından müvekkilinin işe başlatılmadığını ileri sürerek fark kıdem ve ihbar tazminatı ile fark yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; işe iade davasında davanın kabulüne karar verildiğini, müvekkiline işe iade başvurusunda bulunulmuş ise de bu iradesinde samimi olmadığını, müvekkili Şirketin davacı tarafın iş sözleşmesini feshettikten sonra yasal süreler içerisinde hak ettiği kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve bakiye yıllık ücretli izin günü ücretlerini eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından davalı aleyhine açılan işe iade davasında davanın kabulüne karar verildiği ve kararın kesinleştiği, işverene yapılan işe başlatılma başvurusuna rağmen davalı işveren tarafından yasal süresi içerisinde işe başlatılmadığı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından feshedildiği ve davacının kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı almaya hak kazandığı, davacıya yapılan ödemelerin mahsubu neticesinde fark kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı, bilirkişi raporunda hesaplandığı üzere yıllık ücretli izin alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının kesinleşen işe iade kararının tebliği tarihinden itibaren yasal süresi içerisinde işverene işe başlatılması için ihtarname gönderdiği, ancak davalı işveren tarafından işe iade başvurusunun yasal süresi içerisinde kabul edilmediği, 30.11.2022 tarihinde işe iade kararındaki tutarların yatırıldığı, davalı tarafından davacının işe başlatılmadığı anlaşılmakla fark kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesinin yerinde olduğu, davalı tarafın yemin teklifi üzerine davacının yemin eda ettiği dikkate alındığında yıllık ücretli izin alacağının kabulüne karar verilmesinde bir hata bulunmadığı, geçersiz sayılan fesih tarihinde ihbar öneli verilmiş veya önele ait ücret peşin ödenmiş ise ihbar tazminatı ödenmesinin gerekmediği, somut olayda geçersiz fesih tarihinde davacı tarafa ihbar tazminatının ödendiği, fark ihbar tazminatına ilişkin talebin yerinde olmaması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesinin yerinde görülmediği gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle fark ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Fark kıdem tazminatı ve fark yıllık ücretli izin alacağı taleplerinin reddi gerektiğini,
2. Müvekkili Şirket tarafından alacakların eksiksiz olarak ödendiğini,
3. İtiraza uğrayan bilirkişi raporlarının hükme esas alınmasının hatalı olduğunu ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık; davacının fark kıdem tazminatı ile fark yıllık ücretli izin alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
04.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.