MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/1993 E., 2025/582 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Van 2. İş Mahkemesi
SAYISI : 2022/1417 E., 2023/614 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 05.08.2020-04.09.2022 tarihleri arasında tavan, boya ve badana işlerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafça haklı neden olmaksızın feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, davacının asgari ücretle çalıştığını, ödenmemiş ücret alacağının bulunmadığını, davacının kıdem tazminatına hak kazanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 05.08.2020- 30.11.2020, 10.09.2021-03.12.20 21... .04.2022-04.09.2022 tarihleri arasında davalı işveren bünyesinde muhtelif inşaat işlerinde vasıflı işçi olarak çalıştığı, davacı işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek ünvanı ve fiilen yaptığı iş nazara alınarak emsal ücret ortalaması dikkate alındığında davacının son aylık net ücretinin 8.650,07 TL olduğunun kabulü gerektiği, davacının davalı işyerindeki toplam kıdemi 1 yıldan az olduğundan kıdem tazminatına yönelik talebin reddine karar verilmesi gerektiği, dosyaya imzalı puantaj kayıtlarının sunulmadığı, ifadesi alınan davacı tanıklarının davalıya karşı aynı iddialarla alacak davası açmış oldukları, diğer delillerle desteklenmeyen ve aynı işveren aleyhine aynı iddia ile açtığı dava nedeniyle menfaat birliği bulunan davacı tanıklarının beyanlarının fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma iddiası yönünden hükme esas alınmasının mümkün olmadığı, davacının söz konusu çalışma iddialarını yöntemince ispatlayamadığı, hükmolunan ücret alacağının zamanaşımına uğramadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının hizmet süresi 1 yılı doldurmadığı için kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, davacı tanıklarının davalı aleyhine açtığı işçilik alacakları davasının bulunduğu anlaşılmakla yerleşik Yargıtay kararlarına göre başkaca bir delil ile desteklenmeyen salt davacı ile menfaat birliği içinde olan tanık beyanları ile sonuca gidilmesi mümkün olmadığından ispat edilemeyen fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının reddedilmesinin isabetli bulunduğu, aylık ücret tespitinin yerinde olduğu, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve kanun yönünden aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Ücret miktarına yönelik yapılan itirazların dikkate alınmadığını,
2. Salt tanığın davalı işverene karşı davası olması nedeniyle tanıklığına itibar edilmemesinin kabul edilemez olduğunu,
3. Fazla çalışma ücreti talebinin reddine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu,
4. Müvekkilinin fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının ispatlandığını ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık; aylık ücret miktarı ile fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispatlanmasına ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
04.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.