MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/1741 E., 2025/2565 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 4. İş Mahkemesi
SAYISI : 2022/367 E., 2025/103 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işveren bünyesinde restoran müdürü olarak 20.06.2016-11.04.2022 tarihleri arasında kesintisiz şekilde çalıştığını, davacının yaş dışında emeklilik şartlarını yerine getirdiği için işyerinden ayrıldığını, ancak ödenmesi gereken tazminat ve işçilik alacaklarının ödenmediğini, aylık net 5.000,00 TL tutarında ücret aldığını, fazla çalışmalarının karşılığının ödenmediğini, çalışmış olduğu süre boyunca hiçbir zaman haftalık izin yapmadığını, resmî ve dinî bayram günlerinde çalıştığını, davalı işveren tarafından müvekkilinin çalışmalarına yönelik hak etmiş olduğu ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık ücretli izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının restoran müdürü olarak çalıştığını, davacı tarafından davalının sahibi olduğu ... İşletmesi adına ... AŞ’ye atık yağ satıldığını ve satılan bu atık yağların satış bedeli olarak toplamda 28.992,50 TL tahsil edilmiş olmasına karşın tahsil edilen bu bedellerin işletme hesabına aktarılmadığını, davacının davalı Şirkette çalıştığı süre zarfında işletilmekte olan ... restoranın ve ... isimli işletmenin bakımı ve tadilatı ile hiç ilgilenmediğini, bu konuda davalıya bilgileri hep eksik verdiğini veya tutarları yüksek gösterdiğini, bakımların yapılmasına engel olduğunu, davacının görevli olmadığı hâlde iş ve işlemler yapıp yapmadığı hususlarında bağımsız denetçi-mali müşavirden rapor alındığını, davacının herhangi bir yıllık ücretli izin alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının iş sözleşmesini emeklilik için yaş dışındaki diğer şartları yerine getirdiği için kendisinin feshettiğini ileri sürdüğü, 22.03.2022 tarihli Sosyal Güvenlik Kurumu yazısını sunduğu, davalının cevap dilekçesinde davacı aleyhine bir çok isnat öne sürdüğü ancak sözleşmenin kimin tarafından feshedildiği hususunda bir beyanda bulunmadığı, verilen süre üzerine sunduğu 30.11.2023 tarihli beyan dilekçesi ile haklı nedenle sözleşmenin kendilerinin feshettiğini öne sürdüğü, her iki tarafın da yazılı fesih ihtarnamesi bulunmadığı, tanıkların hiçbirinin feshe ilişkin görgüye dayalı bilgilerinin olmadığı, davalının davacıya isnatları ile ilgili Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 2022/59152 sayılı soruşturma dosyasında 2024/20102 Karar sayı ile kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği ve kararın kesinleştiği, tüm bu hususlar birlikte dikkate alındığında sözleşmenin kıdem tazminatı ödenmesi gerekmeyecek şekilde sona erdiğini davalı tarafın ispat edemediği kabul edilerek davacının kıdem tazminatına hak kazandığının anlaşıldığı, arabuluculuk son tutanak tarihi itibarıyla kıdem tazminatı dışındaki alacaklar yönünden temerrüdün gerçekleştiği, davacının tanık beyanları ile fazla çalışma yaptığını, hafta tatilleri ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ispat ettiği, davalının bu çalışmaların ücretini ödediğini ispat edemediği, bu alacaklardan %30 indirim yapılmasının uygun olacağı, davacı işçinin çalışma süresine karşılık gelen ve bilirkişi raporunda belirtilen yıllık ücretli izin alacağının bulunduğu belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Davacının kıdem tazminatına hak kazanmadığını,
2. Davacının fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının bulunmadığını, davacının kendi mesailerini kendisinin belirlediğini,
3. Yemek yardımının giydirilmiş ücrete eklenmesinin hatalı olduğunu,
4. Reddedilen miktar üzerinden davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacının kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı, alacakların hesabı ve vekâlet ücreti hususlarına ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
05.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.