MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/1222 E., 2025/1723 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 31. İş Mahkemesi
SAYISI : 2018/404 E., 2022/7 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.
Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369/2 hükmü gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirkette 02.12.2014-03.02.2016 tarihleri arasında çalıştığını, kesinleşen İstanbul 9. İş Mahkemesinin 2016/100 Esas sayılı işe iade kararına rağmen davacının işe başlatılmadığını, son net ücretinin 2.500,00 USD olduğunu, davacının yurt dışı şantiyesinde 12 saat çalıştığını, yapmış olduğu fazla çalışmalarının ödenmediğini, yıllık ücretli izin ve ulusal bayram ve genel tatil günleri yapmış olduğu çalışmaların karşılığının ödenmediğini, hafta tatillerinde çalıştığını belirterek fazla çalışma, yıllık ücretli izin, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'i ileri sürdüklerini, davacının yurt dışında çalışması nedeniyle ücretinden gelir ve damga vergisi kesilmediğini ve vergiden muaf olduğunu, bu nedenle net ve brüt ücretin aynı olduğunu, davacının 02.12.2014-03.02.2016 tarihleri arasında ...'da ... olarak görev yaptığını, davacının ücretinin sözleşmede 1.250,00 USD olarak belirlendiğini, tüm ödemelerin banka hesabına yapıldığını, Türkiye İstatistik Kurumu tarafından davacının meslek grubu için 2014 yılı ortalama aylık brüt ücretinin ise 1.651,00 TL olarak tespit edildiğini, davacının fazla çalışma hak edişlerinin her ay ücreti ile ödendiğini, çalışma saatlerinin 08.00-18.00 arası olduğunu, 12.00-13.00 arası öğle yemeği molası olduğunu, toplamda 40 dakika çay molası olduğunu, davacı tarafından yapılan fazla çalışmaların davacıya ödendiğini, davacı tarafından yapılan ödemelere ihtirazı kayıt ileri sürülmediğini, davacının 19.07.2015-04.08.2015 tarihleri arasında 15 gün ve 19.01.2016-03.02.2016 tarihleri arasında 15 gün izin kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının fazla çalışma yaptığı, ulusal bayram ve genel tatil günleri ile hafta tatillerinde çalıştığı, yıllık ücretli izinlerini ise kullandığı gerekçeleriyle yıllık ücretli izin alacağının reddine karar verilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilince davacının ...'da çalıştığını, uyuşmazlığa Türkmenistan Hukukunun uygulanması gerektiği istinaf sebebi olarak ileri sürülmüş ise de cevap dilekçesinde davacının çalıştığı ülke hukukunun uygulanması gerektiğine yönelik herhangi bir itirazda bulunulmadığı, buna göre Türk Hukukunun uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden yerinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Yabancı hukuk uygulanması gerektiğini,
2. Belirsiz alacak davası açılamayacağını,
3. Kabul edilen ücrete yönelik delil bulunmadığını, ayrıca net/brüt ücret tespitinin de hatalı olduğunu, ücret tespitine yönelik gerekli araştırma ve inceleme yapılmadığını,
4. Tanıkların işverene karşı davaları olduğunu ve beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğini, davacı ile birlikte tüm dönem çalışmalarının da bulunmadığını,
5. Fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının bulunmadığını,
6. Davacıya yaptığı çalışmalar karşılığı ücretlerinin ödendiğini, hesaplamaların hatalı olduğunu, raporlu ve izinli olunan günlerin de hesaplamada dışlanması gerektiğini ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, iş sözleşmesine uygulanacak hukuk ve dava türü ile davacının fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ücreti alacaklarının ispat ve hesaplanmasına ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
09.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.