MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/1134 E., 2025/1582 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 13. İş Mahkemesi
SAYISI : 2023/113 E., 2025/148 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... (Bakanlık) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... Başkanlığına bağlı müfettişler tarafından düzenlenen teftiş raporunda müvekkili Kooperatifte çalışan işçilerin 2021/Eylül, 2022/Şubat, Haziran, Temmuz, Ağustos ve Eylül aylarına ilişkin ücretlerini almadıkları tespit edilerek işçilerin hak ve alacaklarının listelendiğini, ancak rapora göre ödenmediği belirtilen ücretlerin dava dilekçesindeki tabloda belirtilen tarihlerde işçilere elden ödendiğini, elden yapılan ödemenin geçerli olduğunu, çalışan işçilerin aylarca ücretlerini alamamış olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ileri sürerek 30.12.2022 tarihli ve 9628/İNC/49-9833/İNC/48 sayılı inceleme raporunun iptaline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; husumetin müvekkili Bakanlık yanında şikâyetçi işçiye de yöneltilmesi gerektiğini, davanın süresinde açılmadığını, inceleme raporunda işyeri kayıt ve belgelerinin incelenmesine göre bazı aylarda elden ücret ödemesi yapıldığı, 2021/Eylül ayında 3 işçi, 2022/Şubat ayında 2 işçi, 2022/Haziran, Temmuz ve Ağustos aylarında 10 işçi, 2022/Eylül ayında 3 işçinin ücretinin eksik ödendiğinin tespit edildiğini, rapor yazım tarihine kadar işverenlikçe eksik ödemeye ilişkin herhangi bir ödeme belgesi sunulmadığını, teftiş raporundaki tespitlerde usul ve hukuka aykırılık bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı Kooperatif hakkında 2021 Eylül, 2022 Şubat, Haziran, Temmuz, Ağustos ve Eylül ayları yönünden işçilerin ücretlerinin tam ödenmediğinden bahisle müfettiş raporu düzenlendiği, davacı tarafça işbu müfettiş raporunun iptali talebi ile davanın açıldığı, her ne kadar müfettiş tarafından raporun 22... . sayfalarında listede isimleri yer alan işçiler yönünden bakiye ücret alacaklarının bulunduğundan bahisle rapor tanzim edilmiş ise de, davacı tarafça dosyaya sunulan imzalı para makbuzları ve ödeme belgeleri incelendiğinde müfettiş listesinde yer alan 2021 Eylül ayı yönünden 3 işçi, 2022 Şubat ayı yönünden 2 işçi ve 2022 Eylül ayı yönünden 3 işçi baz alındığında bu işçiler yönünden bakiye ücret alacağı olarak gösterilen miktarların bu işçilere elden ödendiği, bu hususun Sulh Ceza Hakimliği tarafından alınan bilirkişi raporunda açıkça belirtildiği, böylece 2021 Eylül, 2022 Şubat ve 2022 Eylül ayları yönünden listede isimleri yer alan işçilerin bakiye ücret alacaklarının bulunmadığı, 2022 Haziran, Temmuz ve Ağustos ayları yönünden değerlendirme yapıldığında her ne kadar davacı tarafça dosyaya ödeme belgesi sunulmamış ise de Kurum müfettişi tarafından yapılan teftiş sırasında ifadelerine başvurulan çalışanların ifadelerinde 2022 Haziran, Temmuz ve Ağustos aylarına ilişkin bakiye ücretlerin elden ödendiği ve bir ücret alacaklarının bulunmadığı yönünde ifade verdikleri, ifade veren işçilerin hepsinin müfettiş raporunda isimleri yer alan işçiler oldukları, bu işçiler arasında şikâyet eden işçinin de yer aldığı, sonuç olarak işçilerin bakiye ücret alacaklarının bulunmadığı, böylece müfettiş raporunun 22... . sayfasında yer alan listede isimleri yer alan işçilerin bakiye ücretlerinin bulunduğu yönünde tespit içeren müfettiş raporunun yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Bakanlık vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamındaki yazı, bilgi ve belgeler, yasaya uygun nedenler, İlk Derece Mahkemesince taraflarca gösterilen delillerin toplanmasında, değerlendirilmesinde usul ve esas bakımından hukuka aykırılık bulunmaması, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve İlk Derece Mahkemesinin açık gerekçesine göre kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davalı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı Bakanlık vekili vekili temyiz dilekçesinde;
1. İşverence işçilere eksik ücret ödemesi yapıldığını, bunun teftiş raporunda tespit edildiğini,
2. İşveren vekili tarafından sunulan elden ödemeler ile raporda tespit edilen eksik ödemelerin tamamlandığı iddiası ile hazırlanan tablo incelendiğinde dahi eksik ödeme yapılan tüm işçilerin yasaya aykırı olarak elden ödeme yapılmak suretiyle ücretlerinin tamamının ödenmediğinin açıkça ortada olduğunu,
3. İş müfettişlerince tutulan tutanakların aksi sabit oluncaya kadar geçerli olduğunu,
4. İlk Derece Mahkemesince müfettiş raporunun iptaline karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık; davalı Bakanlık iş müfettişlerince yapılan inceleme sonucu düzenlenen dava konusu 30.12.2022 tarihli ve 9628/İNC/49-9833/İNC/48 sayılı inceleme raporunun iptali istemine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Bakanlık vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
11.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.