MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
SAYISI : 2025/201 E., 2025/380 K.
İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde jeoloji mühendisi olarak çalıştığını, 08.00-20.00 saatleri arasında 21 gün çalışıp 9 gün serbest zaman kullandığını, serbest zamanının çalıştığı ilden çıkışı ile başladığını, ...'ya dönüş süresi ve araziye geliş gidiş yol süresinin dikkate alınmadığını, fazla çalışma alacaklarının ödenmemesi, hafta tatili kullandırılmaması, onayı olmadan şehir dışına gönderilmesi, yol sürelerinin çalışma süresine eklenmemesi nedeni ile iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile hafta tatili ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı Şirket yönetiminin kayyumda olduğunu, davacının tüm hak ve alacaklarının ödendiğini, 45 saati aşan çalışması olmadığını, fazla çalışma yapması hâlinde ücretinin bordrolara yansıtılarak ödendiğini, iş sözleşmesi gereği fazla çalışmanın ücrete dâhil olduğunu, fazla çalışma yapılması hâlinde serbest zaman kullanıldığını, denkleştirme uygulandığını, hafta tatilini kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 01.08.2024 tarihli kararı ile; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin 01.08.2024 tarihli kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 19.11.2024 tarihli kararı ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
Bölge Adliye Mahkemesinin 19.11.2024 tarihli kararının süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairece, davacının iş sözleşmesinin 9. maddesinde fazla çalışmanın ücrete dâhil olduğuna ilişkin düzenleme bulunduğu, Bölge Adliye Mahkemesi kararında, hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu maddeye göre 21 saat üzerinden hesaplama yapıldığı belirtilmiş ise de bilirkişi raporunda bu düzenlemenin dikkate alınmadığının anlaşıldığı, bu itibarla; belirlenen haftalık fazla çalışma süresinden, iş sözleşmesine göre davacıya ücretin içinde ödenen haftalık 5,20 saat (yıllık 270 saatin hafta başına denk düşen kısmı) mahsup edilmek suretiyle fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanması gerekirken bu hususun gözetilmemesinin hatalı olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılamada; davacı iddiası, davalı savunması birlikte değerlendirilerek, davalı tarafından sunulan iş sözleşmesinin 9. maddesi ile fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dâhil olduğu kararlaştırıldığı, sözleşme ile kararlaştırılan hükmün, yıllık 270 saatlik fazla çalışmayı kapsadığından, Yargıtay bozma kararı doğrultusunda davacının haftalık 270/52-5,20 saat fazla çalışması, hesaplanan fazla çalışma saatinden mahsup edilerek, bakiye fazla çalışma saatine göre fazla çalışma alacaklarının hesaplandığı, hazırlanan raporların, gerekçeli, denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu da gözetilerek 09.09.2025 tarihli ek raporda gösterilen rakamlar doğrultusunda değerlendirme yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
VI. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Davacının 45 saati aşan çalışmasının bulunmadığını, fazla çalışma ücreti alacağı hesabının hatalı olduğunu,
2. Bilirkişi raporunda iş sözleşmesinde düzenlenen denkleştirmenin dikkate alınmadığını,
3. Davacının hafta tatili alacağının bulunmadığını,
4. Fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacağı olmadığından kıdem tazminatına hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre davacının fazla çalışma ücreti alacağının hesabı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VII. KARAR
Açıklanan sebeple;
Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 19.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.