MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/100 E., 2025/1887 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 39. İş Mahkemesi
SAYISI : 2024/117 E., 2024/70 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 10.11.2014-01.06.2022 tarihleri arasında davalıya ait televizyon kanalında muhabir ve televizyon programcısı sıfatıyla çalıştığını, davacının pozisyonu gereği 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştırılanlar Arasındaki Münasebetlerin Tazmini Hakkında Kanun (5953 sayılı Kanun) kapsamında çalıştırılması gerekirken bu Kanun kapsamında çalıştırılmadığını, fazla çalışma yapmasına, ulusal bayram ve genel tatiller ile hafta tatillerinde çalışmasına rağmen karşılığının ödenmediğini, bu sebeplerle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ücreti ile asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 5953 sayılı Kanun kapsamında çalışmadığını, kendisinin istifa etmek suretiyle işyerinden ayrıldığını, hak kazandığı tüm hak ve ücretlerinin ödendiğini, yıllık ücretli izinlerini kullandığını, kullanmadığı yıllık ücretli izinlere ait ücretin ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından dosyaya sunulan davacının görev yaptığı müsabakalara ilişkin ... Yazarları Derneği tarafından düzenlenen listeden davacının davalının muhabiri olarak maç takip ettiği, ayrıca davacı tarafından sunulan sosyal medya paylaşımı ve fotoğraflarda davacının muhabir olduğunun belirtildiği, yargılama sırasında dinlenen tanıkların davacının muhabir ve televizyon programcısı olduğunu beyan ettikleri hususları dikkate alındığında davacının muhabir olarak 5953 sayılı Kanun kapsamında çalıştığının kabulü gerektiği, ihbar olunan ... ... ... AŞ (... Şirketi) nezdinde sigortalılık kaydının bulunduğu, ihbar olunan tarafça devir ilişkisi bulunduğunun belirtildiği, keza davalı tarafından ibraz olunan izin belgelerinde işverenin ... Şirketi olarak belirtildiği, yine davalı tarafça sunulan giriş çıkış kayıtlarının davacının ... Şirketi nezdinde sigortalılık kaydı bulunan dönemleri de içerdiği anlaşılmakla davacının davalıya ait işyerinde 10.11.2014-01.06.2022 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığı ve davacının ödenmeyen alacaklarının bulunduğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının yaptığı işin niteliğine göre işçilik alacaklarının tespitinde 5953 sayılı Kanun'un dikkate alınmasında isabetsizlik bulunmadığı, fazla çalışmaların, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının tespitinde puantajın kapsadığı süreye göre ve kalan dönem için ... Yazarları Derneğince düzenlenen müsabaka listesi gözetilerek hesaplama yapıldığı, ihbar olunan tarafından sunulan iş sözleşmesindeki fazla çalışmanın ücrete dâhil olduğuna dair hükmün dikkate alındığı, imzasız bordrolarla yapılan ödemelerin mahsup edildiği, kullanıldığı belgelendirilmeyen yıllık ücretli izin sürelerinin hesaplanarak yapılmış ödemelerin tenzil edildiği, bordrolarda tahakkuk olmayan asgari geçim indirimi alacağının hesaplanarak hüküm altına alındığı, kıdem tazminatının çıplak brüt ücret üzerinden hesaplandığı ve tüm bu hususlarda davalının aksine yönelik itirazlarının yerinde olmadığı; ancak ücret ve ücret niteliğinde alacaklar için bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizin 4857 sayılı İş Kanunu'nda düzenlendiği, 5953 sayılı Kanun'da anılan faize yer verilmediği, bu nedenle hüküm altına alınan kıdem tazminatı, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil çalışması alacakları yönünden yasal faize hükmedilmesi gerektiği gerekçeleriyle davalının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Davacının ... Şirketi nezdindeki çalışmalarından davalının sorumlu olmadığını, bu nedenle hakkında pasif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini,
2. Davacının basın işçisi olduğu kabulünün hatalı olduğunu,
3. Davacının iş sözleşmesini istifa ederek kendisinin sona erdirdiğini, kıdem tazminatına hak kazanmadığını, hesaplamanın da hatalı olduğunu,
4. İş sözleşmesine göre fazla çalışma ücretinin asıl ücrete dâhil olduğunu, davacının fazla çalışma alacağının bulunmadığını,
5. Dosyadaki belgelere göre davacının yıllık ücretli izinlerini kullandığını, ödenmeyen yıllık izin ücretinin bulunmadığını,
6.Asgari geçim indirimi alacaklarının eksiksiz ödendiğini,
7. Hükmedilen faizin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacının 5953 sayılı Kanun kapsamında çalışıp çalışmadığı, çalışma süresi, iş sözleşmesinin feshi ile kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile asgari geçim indirimi alacaklarının ispat ve hesaplanması ile hükmedilen faize ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
21.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.