MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/2920 E., 2025/1229 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 24. İş Mahkemesi
SAYISI : 2019/288 E., 2022/297 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 1995 yılından 13.10.2019 tarihine kadar devamlı olarak davalı Şirketlere ait işyerinde muhasebe müdürü olarak en son net 12.732,80 TL ücret karşılığı çalıştığını, çalışma süresince davacının işyerinde fazla çalışma yaptığını, hafta tatillerini tam olarak kullanmadığını ileri sürerek fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacının 13.10.2019 tarihine kadar muhasebe müdürü olarak çalıştığını, ücretinin bordrolar ile sabit olduğunu, çalışmasının kesintisiz olmadığını yaptığı işin fazla çalışma yapılmasını gerektirecek mahiyette olmadığını, nadiren fazla çalışma yapıldığı zaman karşılığının ödendiğini, işyerinde işçilerin haftanın her günü çalışmadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı işyerinde 01.10.1995-31.08.1996, 01.10.1998-30.10.19 99... .08.2001-13.10.2009 tarihleri arası olmak üzere toplamda 20... ay 27 gün çalıştığı, fazla çalışma ve hafta tatili ücretleri yönünden dosyaya sunulan puantaj kayıtlarına ve tanık beyanlarına göre değerlendirme yapıldığı, puantaj kaydı olan dönem yönünden indirim yapılmadığı ancak tanık beyanlarıyla ispatlanan dönem yönünden %35 oranında indirim yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamından davacının ödenmeyen fazla çalışma ve hafta tatili ücretleri bulunduğu, fazla çalışma ücretinde puantaj kayıtları bulunan dönem yönünden bu kayıtlara göre, bulunmayan dönem yönünden taraf tanıklarının anlatımlarına göre hesaplama yapıldığı, hafta tatili alacağı yönünden yalnızca kayıtlara göre hesaplama yapıldığı, hesaplamaların yerinde olduğu, ücret bordrolarında söz konusu alacaklara ilişkin tahakkuk bulunmadığı, ayrıca işyerinde denkleştirme uygulaması olduğuna dair bir delilin dosyaya sunulmadığı, davalı taraf ıslah dilekçesinin kendilerine tebliğ edilmediğini ileri sürmüş ise de yapılan incelemede ıslah dilekçesinin 06.07.2021 tarihinde davalılar vekiline usulüne uygun bir şekilde tebliğ edildiği ayrıca sunulan cevap dilekçesinde zamanaşımı def'i ileri sürülmediği gibi ıslaha karşı da zamanaşımı def'inin ileri sürülmediği, bu yöndeki itirazların da reddi gerektiği, hesaplamanın yapıldığı bilirkişi ek raporunun hükme elverişli olduğu gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalılar vekili temyiz dilekçesinde;
1. Islah dilekçesi taraflarına tebliğ edilmeden hüküm tesisinin hukuka aykırı olduğunu,
2. Zamanaşımı def'i gözetilmeden verilen kararın bozulması gerektiğini,
3. Müvekkili davalı tarafından sunulan delillerin dikkate alınmadığını, işyeri kayıtlarına, ücret bordrolarına itibar edilmediğini, davacının tüm alacaklarının bordrolarda tahakkuk ettirilerek ödendiğini, davacının iddialarını yazılı delillerle ispat edemediğini,
4. Davacının yaptığı işin fazla çalışmayı gerektirmediğini, davacının iddialarını ispat için somut deliller sunamadığını, talebin kabulü hâlinde indirim yapılması gerektiğini,
5. Davacının denkleştirme esasına göre fazla çalışmayı kabul ettiğini, davacının bunu kabulü hâlinde fazla çalışma ücreti talebinin artık 4857 sayılı İş Kanunu'na aykırı olduğunu, davacının sözü edilen Kanun'un fazla çalışma yapan işçilere sağladığı imkânları kendi lehine kullanarak, fazla çalışma yapmadığı hâlde yapmış gibi göstererek davalı Şirketten fazla çalışma ücreti talep etmesinin dürüstlük kuralına aykırı olduğunu,
6. İddiasını ispat edemeyen davacının davalı nezdinde hafta tatili alacağı olduğunun kabulünün hukuka aykırı olduğunu, haksız şekilde verilen kararın bozulması gerektiğini,
7. Hükmün eksik inceleme ile verildiğini, zamanaşımı def'i dikkate alınmadan ve usulü süreçler tamamlanmadan hüküm tesisinin hukuka aykırı olduğunu, davacının hak ettiği alacakların eksiksiz ödendiğini, haksız davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, ıslah dilekçesinin davalılara usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği, zamanaşımı, davacının dava konusu alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ile alacakların ispatı hususlarına ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
16.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.