MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
SAYISI : 2024/138 E., 2024/80 K.
Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı bozma sonrası yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 25.11.2025 tarihli ve 2025/8378 Esas, 2025/9145 Karar sayılı kararıyla onanmasına karar verilmiştir.
Davacı vekili karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/3 hükmü gereğince davalı lehine hükmedilen vekâlet ücretinin lehlerine hükmedilen vekâlet ücretinden yüksek olamayacağını, Mahkemece bu hususun gözetilmediğini belirterek Daire kararının kaldırılmasını talep etmiştir.
Davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7/3 hükmü gereğince 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.
6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.
Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından davacı vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.
KARAR
Açıklanan sebeple;
Davacı vekilinin karar düzeltme talepli dilekçesinin REDDİNE,
Peşin alınan karar düzeltme harcının istek hâlinde ilgilisine iadesine,
Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,
17.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.