MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/1881 E., 2025/1544 K.
Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde alt işveren bünyesinde işçi olarak çalışmaktayken sürekli işçi kadrosuna alındığını, taraflar arasında akdedilen 02.04.2018 tarihli sözleşme uyarınca müvekkiline asgari ücretin %100 fazlası oranında ücret verileceğinin kararlaştırıldığını, yine Çalışma ve ... Bakanlığı tarafından yayımlanan toplu iş sözleşmelerine göre yıl başında ve yıl ortası başında olmak üzere %4 oranında ücretlere zam yapılmasının öngörüldüğünü ancak müvekkilinin ücretine sözleşmede öngörülen %100 zammın uygulanmadığını, ücretinin hatalı hesaplanması sonucu gece ve gündüz çalışmalarındaki haftalık 20 saat fazla çalışma ücretleri, her yıl ödenen ... yevmiye tutarındaki ilave tediye, ... yevmiye tutarındaki ikramiye, hafta tatili ücretleri ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin de eksik ödendiğini belirterek; zam farkından kaynaklanan fark ücret ile düşük ücretten kaynaklanan ilave tediye, ikramiye, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; uyuşmazlığın çözüm yerinin idari yargı olması gerektiğini, zamanaşımı def'inde ve husumet itirazında bulunduklarını, davalı İdare ile davacı arasında sürekli işçi kadrosuna geçirilirken imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin 7. maddesinde asgari ücretin belirli bir oran fazlasının davacının ücreti olarak öngörülmediğini, ayrıca davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 17.03.2021 tarihli kararının Bölge Adliye Mahkemesinin 29.05.2024 tarihli kararı ile ortadan kaldırılarak Mahkemesine gönderilmesi üzerine yeniden yapılan yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesinin 02.01.2025 kararı ile; taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde, "İşbu sözleşme suresince işçiye her ay brüt asgari ücretin %100 fazlası üzerinden günlük olarak ödeme yapılır." hükmü bulunduğu, yine Çalışma ve ... Bakanlığı toplu iş sözleşmesi hükümlerinin "Ücret zammı" başlıklı maddesinde işçilerin 01.01.2018 tarihinde almakta oldukları günlük çıplak ücretlerine aynı tarihten itibaren %4 oranında zam yapıldığı, sonraki dönemler için de yine aynı oranda olmak üzere 01.07.2018, 01.01.2019, 01.07.20 19... .01.2020 tarihlerinde de önceki dönem almakta oldukları ücretlerine %4 oranında zam yapılacağının hüküm altına alındığının görüldüğü, 2018 yılı için davacının ücretinin belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine uygun şekilde asgari ücretin %100 fazlası olarak belirlenmiş olduğu, sürekli işçi kadrosuna geçiş yaptığı 2018/4. ayından itibaren ücretinin asgari ücretin %100 fazlasına ek olarak %4 zamlı şekilde ödendiği, sonrasında da 2018/07, 2019/01, 2019/07, 2020/01 dönemlerinde de toplu iş sözleşmesi hükümlerine uygun şekilde %4 zamların yapıldığı, ancak, 2018 yılı için asgari ücretin %100 fazlası olarak ücreti belirlenmiş ise de sözleşme hükmünün her yıl için uygulanması gerektiğinden hafta tatil ücretinin sübut bulmadığı gerekçesiyle reddiyle, mevcut bulunduğu tespit edilen davacının eksik ödenen fark ücret, fark ilave tediye, fark ikramiye, fark fazla çalışma ile fark ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına ilişkin taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
Mersin 4. İş Mahkemesinin 02.01.2025 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 02.07.2025 tarihli kararı ile; davacının kadroya geçişi aşamasında işverenle imzalanan iş sözleşmesinde açıkça asgari ücretin %100 fazlasının ödeneceğinin kararlaştırıldığı, bu durumun her asgari ücret artış dönemi için işvereni bağlayacağından, ücret farkı ile diğer fark işçilik alacaklarına ilişkin taleplerin yerinde olduğu, ancak ilave tediye alacağı yönünden taleple bağlı kalınarak bu alacağa işletilmesi gereken faiz türünün yasal faiz olduğunun ve brüt alacaklar bakımından yasal kesintilerin icra aşamasında dikkate alınması gerektiğinin düşünülmemesinin hatalı bulunduğu gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
Bölge Adliye Mahkemesinin 02.07.2025 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece; dava dilekçesinde fark ücret, fark ilave tediye ile fark ikramiye alacaklarının kısmi alacak davası, fark fazla çalışma ücreti, fark ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile fark hafta tatili ücreti alacaklarının ise belirsiz alacak davası olarak talep edilmiş olduğu, davaya konu tüm fark alacak taleplerinin ücretin hatalı tespit edildiği iddiasına bağlı olması nedeniyle, diğer bir ifade ile davacının, fazla çalışma yaptığı ve bu çalışmaların karşılığının ödenmediği yönünde bir iddiası bulunmaması sebebiyle, belirsiz alacak davasına konu edilen alacağın fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil veya hafta tatili ücretinin bizatihi kendisi değil eksik ücret ödenmesinden kaynaklanan fark alacaklar olduğu buna göre ise gerek bireysel iş sözleşmesi gerekse işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi hükümleri dikkate alınarak davacıya ödenmesi gereken dönemsel ücretlerin dolayısıyla eksik ödemeden kaynaklı fark ücret alacaklarının belirlenebilmesinin mümkün bulunduğu hâl böyle iken talep edilen fark fazla çalışma ücreti, fark ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile fark hafta tatili ücret alacakları bakımından davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasında hukuki yarar bulunmaması nedeniyle söz konusu alacaklar bakımından davanın dava şartı yokluğundan usulden reddi gerekirken işin esasına girilerek karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya direnilmesine karar verilmek suretiyle 02.07.2025 tarihli ilk karar gibi hüküm kurulmuştur.
VI. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Bilirkişi raporunun davacının talep etmediği şekilde hesaplamalar içerdiğini,
2. Davacının ücretinin toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenerek ödendiğini, 01.01.2019 tarihinde %4 oranında zam yapıldığını,
3. Davacının davasında talep ettiği alacakların, belirsiz veya kısmi alacak davası olarak açılamayacak davalar olduğunu, Yargıtay 9. Hukuk Dairesince davanın usulden reddi gerektiği yönünde karar verilmesine karşın aksi yönde karar verilmesinin hatalı olduğunu,
4. Davacı ile işveren vekili İl Sağlık Müdürü tarafından imzalanan bireysel iş sözleşmesinde geçen oranın işveren ... tarafından onaylanmaması nedeniyle geçerlilik kazanmadığını ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık; dava türü ve 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçiye kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre ödenmesi gereken ücretin tespiti ile davacı işçinin talep edilen fark işçilik alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı ve alacakların hesaplanması hususlarındadır.
Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
6100 sayılı Kanun’un 373/5 hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan incelemede; dava tarihi dikkate alındığında Bölge Adliye Mahkemesince verilen direnme kararı yerinde bulunmuştur.
Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi karar tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VII. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370/1 hükmü ve 373/5 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
19.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.