MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/138 E., 2025/1266 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 6. İş Mahkemesi
SAYISI : 2020/492 E., 2021/576 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Kurum bünyesinde faaliyet gösteren .. isimli işletmede işçi olarak görev yaptığını, davalı Kurum ile Türkiye Otel, Lokanta Eğlence Yerleri Sendikası (OLEYİS) arasında imzalanan 1. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin ilgili maddeleri uyarınca bir kısım işçilik haklarının eksik ödendiğini ileri sürerek ilave tediye ve yol ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; açılan davayı kabul etmediklerini, zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun gereği ilave tediye alacağının ödendiğini, ayrıca 20.07.2018 tarihinde OLEYİS'e üye olan davacının toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan tüm haklarının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının, kamu işçisi olarak çalıştığı ve OLEYİS ile işveren arasında imzalanan 01.05.2019 tarihli toplu iş sözleşmesi hükümleri kapsamında ilave tediye ücreti ile yol yardımına hak kazandığı konularında bir uyuşmazlık bulunmadığı, uyuşmazlığın, hak kazanılan ve bilirkişi tarafından hesaplanan ücretlerin ödenip ödenmediği noktasında olduğu, davalı İdarenin, bilirkişi tarafından hesaplanan ilave tediye ücretlerini nakdi olarak, yol yardımlarını ise aynî veya nakdî olarak ödediğini yazılı belge veya ödeme belgesi ile ispat edemediğinden İlk Derece Mahkemesince hüküm altına alınmasında bir hata bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. 20.07.2018 tarihinde Sendikaya üye olan davacının toplu iş sözleşmesinden doğan geçmişe yönelik bütün hakları ödendiğinden ilave tediye alacağına hükmedilmesinin hatalı olduğunu,
2. Bilirkişi raporunda, davacının yol (servis) hizmetinin İdareye bağlı ... Restoran tarafından karşılandığı hususunun dikkate alınmayarak davacı lehine ulaşım ücretine hükmedilmesinin hakkaniyete aykırılık teşkil ettiğini ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, ilave tediye ile yol yardımı noktasındadır.
1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Yüksek Hakem Kurulunun 27.11.2018 tarihli ve 2018/1171 Esas, 2018/1870 Karar sayılı kararı ile işyerinde uygulamaya konulan 01.05.2018-30.06.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin 33. maddesi; "İşveren işyerlerinde çalışan sendika üyesi işçilere saat 24.00’e kadar çalışan işçilere işveren taşıt sağlar." şeklindedir.
Belirtilen hükme göre çalışması 24.00'te sona eren işçiler için davalı işverenin taşıt sağlama yükümlülüğü bulunmaktadır. Bu durumda 24.00'e kadar çalıştığını ve davalı İdarece servis sağlanmadığını ispat yükü davacı işçi üzerindedir. Davalı tarafından sunulan puantaj kayıtlarının bir kısmında davacının saat 24.00'te işten çıktığı gözükmesine rağmen bir kısmında 23.00'te çıktığının görüldüğü, bir kısmında ise çalışma saatine ilişkin bir kaydın bulunmadığı görülmüştür. Davacının tanık .. başkaca bir delile de dayanmadığı dikkate alındığında, 24.00'e kadar çalıştığı hâlde servis sağlanmadığı yönündeki iddiasını kısmen ispat ettiği kabul edilerek puantaj kaydına göre 24.00'e kadar çalıştığı günler için taşıt yardımı hesaplanması gerekirken zamanaşımına uğramayan tüm dönem için hesaplama yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,
2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
04.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.