MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/3038 E., 2025/2633 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Manavgat 1. İş Mahkemesi
SAYISI : 2024/808 E., 2025/179 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.
Davacı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/2 hükmü gereğince duruşma isteğinin miktardan reddi ile incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 29.03.2011-25.04.2023 tarihleri arasında davalı işverene ait şubede çalıştığını, davacının fazla çalışma yaptığını, hafta tatillerinde çalıştığını, ücretlerinin ödenmediğini, müvekkiline amirleri tarafından sürekli baskı uygulandığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi ve uygulanan mobbing (psikolojik taciz) nedeniyle iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, müvekkilinin ücretinin ciro performansına göre aydan aya değiştiğini, ücretinin yanı sıra satış tutarına bağlı olarak prim aldığını, davacının iş yoğunluğuna bağlı olarak ayda en az bir defa hafta tatilini kullanamadığını, buna karşılık hafta tatili ücretinin ödenmediğini, müvekkilinin kullanmadığı yıllık izinlerinin olduğunu, diğer çalışanlar yıllık izinde iken mağazayı 3 kişinin idare ettiğini, yılda en az 15 gün bu şekilde çalışma olduğunu, işveren tarafından oluşturulan çalışma çizelgelerinin gerçeği yansıtmadığını, müvekkilinin işini kaybetmemek adına belgeleri imzalamak zorunda kaldığını belirterek kıdem tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının müvekkil işveren bünyesinde 29.03.2011 tarihinden 25.04.2023 tarihine kadar mağaza sorumlusu olarak çalıştığını, davacı işçinin iş sözleşmesini haklı bir sebep olmadan feshettiğini, müvekkili Şirkette denkleştirme esası ve vardiya usulü uygulandığını, zaman zaman fazla çalışma yapılsa da karşılığında serbest zaman kullandırıldığını, davacının mobbing (psikolojik taciz) iddiasının gerçek olmadığını, bu yönde Şirket yetkililerine bir şikayetinin de bulunmadığını, davacı işçinin fazla çalışma ücret alacağının bulunmadığını, davacıya ücret ödemelerinin banka aracılığı ile yapıldığını, davacının yıllık izinlerinin kullandırılmış olması sebebiyle yıllık izin ücreti alacağının bulunmadığını, yıllık izin formlarının mevcut olduğunu, davacının kullanmadığı yıllık izinlere ilişkin ücret alacağının çalıştığı son ay olan Nisan 2023 bordrosunda izin ödemesi adı altında işçiye ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Bölge Adliye Mahkemesinin ortadan kaldırma kararı uyarınca, davacının ödenmeyen ücret alacaklarının olduğu, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği, fazla çalışma yaptığı, hafta tatillerinde çalıştığı ve kullandırılmayan yıllık izin alacaklarının olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden yerinde olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Bölge Adliye Mahkemesince eksik gerekçe ile karar verildiği,
2. Davacının kendi isteğiyle istifa ile işten ayrıldığını,
3. Davacının hesaplanan fazla çalışmalarının ödenen primlerden mahsubu gerektiğini,
4. Hesaplamaların hatalı olduğunu,
5. Ücret bordrolarının ihtirazı kayıtsız imzalı olduğunu ve ödemelerin bankadan yapıldığını,
6. Davacının yıllık ücretli izin ücretinin ödendiğini, ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin feshi, fazla çalışma, hafta tatili ve yıllık ücretli izin alacaklarının ispatı ile hesaplanması ve zamanaşımı noktalarında toplanmaktadır.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
02.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.