MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/1350 E., 2025/2165 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. İş Mahkemesi
SAYISI : 2021/1121 E., 2024/34 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 01.12.2006-20.10.2021 tarihleri arasında davalı işyerinde şef aşçı olarak aylık net 3.000,00 TL ücret karşılığında çalıştığını, müvekkiline diğer şef aşçılara göre daha düşük ücret ödendiğini, fazla çalışmalarının ödenmediğini bu sebeplerle iş sözleşmesinin haklı nedenle müvekkili tarafından feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; işyerinde istisnai olarak yapılan fazla çalışmalarının karşılıklarının ödendiğini, davacının iş sözleşmesini haklı neden olmaksızın feshettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafça 13.01.2021 tarihi sonrasına ilişkin puantaj kayıtlarının sunulduğu, bu dönem yönünde kayıtlara itibar edildiğini, puantaj kayıtlarının sunulmadığı dönemde ise dinlenen tanık beyanları doğrultusunda davacının haftalık 5,5 saat fazla çalışma yaptığını ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ispatladığı, davacının dosyaya sunulan kayıtlara göre 250 günlük yıllık izin hakkının 58 gününü kullandığı ancak dava dilekçesinde kullanmadığı 28 gün izin hakkının bulunduğunu beyan ettiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tanık beyanlarına göre hesaplanan dönem yönünden önce indirim uygulanıp sonrasında mahsup işlemi uygulanması gerekirken bu husus gözetilmeksizin karar verilmesinin hatalı olduğu belirtilerek davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri;
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Dinlenen tanık beyanlarının soyut ve çelişkili olduğunu,
2. Yıllık ücretli izin alacağının hüküm altına alınmasının hatalı olduğunu,
3. Önce indirim uygulanması akabinde mahsup işlemi yapılması gerektiğini,
4. Davacının iş sözleşmesini haklı neden olmaksızın sona erdirdiğini ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshedip etmediği ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispat ve hesaplanmasına ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
26.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.