MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/1539 E., 2025/1598 K.
Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2012-2015 yılları arasında davalının yurt dışı projelerinde kule vinç operatörü olarak en son 2.400,00 USD net ücretle çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiğini, davalı işyerinde 07.00-20.00 saatleri arasında çalıştığını, iki haftada bir gün hafta tatili kullandığını, ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığını, davacının yol (işyerinden eve, evden işyerine, Türkiye'ye gidiş dönüş uçak biletleri vb.), 3 öğün yemek, barınma, ısınma, aydınlatma, temizlik ve benzeri her türlü giderin davalı işveren tarafından karşılandığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatları, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunulduğunu, davacının 03.03.2007- 14.11.20 07... .10.2013-01.02.2015 tarihleri arasında en son 1.350,00 TL net ücretle çalıştığını, davacının her iki dönem iş sözleşmesini istifa etmek suretiyle sona erdirdiğini, davalı işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, istisnai hâllerde fazla çalışma yapılması hâlinde karşılığının ödendiğini, davalı işyerinde ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışılmadığını, her işçinin hafta tatilini kullandığını belirtilerek açılan davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 11.06.2019 tarihli kararı ile; dinlenen tanık beyanları bir arada değerlendirildiğinde, davacının haftada 15 saat fazla çalışma yaptığı ve karşılığının ödenmediği, davacının ayda iki kez hafta tatillerinde ve bir kısım ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığı, karşılığının ödendiğinin işveren tarafından ispatlanamadığı, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretleri konusunda bilirkişi ek raporunun usul ve kanuna uygun olduğu, davacının işi bıraktığı ya da istifa ettiğini davalı tarafın ispat edemediği, talep artırım dilekçesine karşı zamanaşımı def'ini ileri sürmüş ise de davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı, belirsiz alacak davalarında zamanaşımı süresinin tüm alacak için dava tarihi itibarıyla kesildiğinden talep artırım ile artırılan kısımların zamanaşımdan etkilenmeyeceği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin 11.06.2019 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin 08.02.2024 tarihli kararı ile; İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ücretinin hatalı tespit edildiği belirtilerek davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile istinaf aşamasında alınan 12.12.2023 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda İlk Derece Mahkemesi hükmü ortadan kaldırılarak yeniden hüküm kurmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
Bölge Adliye Mahkemesinin 08.02.2024 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, somut olayda davacının davalı işyerinde 07.00-20.00 saatleri arasında çalıştığını, iki haftada bir gün hafta tatili kullandığını, ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığını iddia ettiği, davalı tarafın ise davacının fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarına ilişkin iddialarının yersiz olduğunu savunduğu, İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının tanık listesinde adı yer almayan, beyanına fiziki dosya içerisinde ve elektronik ortamda rastlanmayan davacı tanığı olduğu belirtilen M.Ş.K. isimli kişinin beyanlarına yer verilip beyanlarının hesaplamalara esas alındığının görüldüğü, Bölge Adliye Mahkemesince de bu hususta bir düzeltme yapılmadığı, davacı tanığı M.A. ile davacı tanığı Z.G.Ş'nin çalışma düzenine ilişkin beyanlarında açık bir farklılık bulunduğu, öncelikle bilirkişi raporunda beyanlarına nasıl ulaşıldığı anlaşılmayan M.Ş.K. isimli, tanık listesinde adı yer almayan kişinin beyanlarının hükme esas alınamayacağının Mahkemece göz önünde bulundurulması gerektiği, dinlenen tanık beyanları yönünden ise beyanlardan davacı ile tanıkların birlikte çalıştığı süre net olarak tespit edilemediği, tanıkların davacı ile birlikte çalıştıkları dönem dışında davacının çalışma düzenini bilmelerinin mümkün olmadığı, bu nedenle davacı tanıklarının davacı ile birlikte çalıştıkları süre tespit edilerek, beyanların arasındaki çalışma düzenine ilişkin farklılıkların nedeni ortaya konulması ve tüm dosya kapsamına göre fazla çalışma alacağının yeniden belirlenmesi gerektiği, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil çalışması bakımından da aynı durum dikkate alınarak davacı ile tanıkların birlikte çalıştığı dönemler tespit edilerek sonucuna göre dinlenen tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre hesaplama yapılması gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tanıklarının çalışma sürelerinin tespiti için yurt dışı giriş çıkış kayıtlarının celbi sağlanarak bozma kararı doğrultusunda yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
VI. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Davacının bütün çalışma dönemini kapsamayan tanık ifadelerine dayanılarak bütün bir çalışma dönemi için hesaplama yapılmasının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu,
2. Davacı tanığı M.A'nın işverene karşı davası olduğunu,
3. Davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanmadığını,
4. Davacının ücretinin net 2.400,00 USD olarak kabul edilmesinin hatalı olduğunu,
5. Davacının fazla çalışma ücreti alacağı bulunmadığını, müvekkili Şirketin tanıkları dinlenmeden dosyanın bilirkişiye gönderildiğini,
6. Davacının iddialarının aksine müvekkil şirkette resmî ve dini bayram günlerinde çalışma uygulaması bulunmayıp, her işçiye mevzuata uygun olarak hafta tatili izni de tanındığını ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ispatı ve hesaplanmasına ilişkindir.
Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VII. KARAR
Açıklanan sebeple;
Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
16.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.