(765 S. K. m. 163)
Dava: Laikliğe aykırı olarak devletin içtimai veya iktisadi veya siyasi veya hukuki temel nizamlarını kısmen de olsa dini esas ve inançlara uydurmak amacı ile propaganda yapmaktan sanık Latif'in yapılan yargılanması sonunda ; mahkumiyetine dair izmir Devlet Güvenlik Mahkemesinden verilen 28.6.1976 gün ve 1975/20 esas ve 1976/55 Sayılı karar hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş ve şartı depo parası ile yerine getirmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: 1 - Sanığa verilen cezanın hükmün esasını teşkil eden kısa kararda yasaya uygun şekilde ağır hapis olarak tayin edildiği halde, gerekçeli kararda cezanın nev'inin hapis olarak gösterilmesi daktilo hatası olarak kabul edilmiş, infazda kısa kararda tayin olunan cezanın gözönünde tutulması gerekeceği cihetle, bu husus bozma nedeni sayılmamıştır.
2 - Sanığın Edremit İlçesine bağlı Avcılar Köyünün manastır çayı kenarında kurulan kampa giderken beraberinde kampa iştirak edenlere verilmek üzere "Nur Külliyatı" na dahil 102 adet kitap götürdüğü, bizzat numaraladığı bu risaleleri okumak üzere kampa iştirak edenlere dağıttığı, kimlere verdiğini kendisine ait olduğunu kabul ettiği bloknota kayıt ettiği, diğer taraftan sanığın Nur Külliyatını okuduğu, Nur risalelerinin kalplerin fatihi ve mahbubu ruhların mürebbi ve müzekkisi, elmas bir kılıç ve "Kur-an'ın" tefsirinden başka bir şey olmadığını bildirerek, Nurcu olduğunu kabul ettiği, aşamalardaki beyan ve savunmaları, bizzat kaleme alarak mahkemeye verdiği son yazılı savunması münderecatı elde edilen kitaplar ve bloknot, davanın sanıklarından olup beraat eden kampın idarecisi İbrahim Kocabıyık'ın ifadeleri, evrak münderecatı ve duruşma safahatından anlaşılmıştır.
Sanığa ait olduğu kendi kabulünden anlaşılan kitaplar ve nur külliyatını teşkil eden bu kitapların okunmak üzere kimselere verildiğini gösteren bloknot ile İbrahim Kocabıyık'ın kitapların dağıtımı ile sanık Latif Erdoğan meşgul oluyordu yolundaki beyanı muvacehesinde, sanık ve vekilinin risalelerin okunmak üzere kampa iştirak edenlere verilmediği yolundaki savunmaları yerinde görülmemiştir.
Sonuç: Nur Külliyatı ile Türk Milliyetçiliğini zayıflatmak, Cumhuriyet, Laiklik ve Atatürk ilkelerine ters düşen görüşleri savunarak devletin siyasi ve hukuki temel nizamlarını dini esas ve inançlara uydurmak amacının güdüldüğü sanığın da bu gaye ile hareket ederek, Nur risalelerini kampa katılan kişilere parasız olarak vermek ve okutmak suretiyle nurculuğun propagandasını yaptığı mahkemece kabul edilmiş, toplanan delillere göre de kabul ve suç niteliğini tayinde bir isabetsizlik görülmüş bulunduğundan, sanık vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki istem gibi ONANMASINA, depo parasının gelir kaydına 13.10.1976 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy