(1475 S. K. m. 98, 119) (765 S. K. m. 59)
Dava: 1475 sayılı Kanuna Muhalefetten sanık (N) nin yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne dair Isparta Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilen 30.6.1977 gün ve 1977/302 esas, 1977/1017 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş ve şartı depo parası ile yerine getirilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: 1475 sayılı İş Kanunu'nun 1927 sayılı kanunla değişik 98. madde 7. bendinde para cezasının işçi adedine göre tayini öngörüldüğünden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
1 - İş Müfettişi tarafından düzenlenen 25.11.1976 günlü tutanakta işveren sanık (N) nin imzası bulunmamasına ve sanığın savunma tarzına göre; işyeri dosyasının celbedilerek iddianamede adları yazılı işçilerin hangi sebepden dolayı işten çıkarıldıkları, işveren sanığın 24. madde uyarınca bunları tekrar işe almakla yükümlü tutulup tutulamayacağı tahkik ve tespit edilmeden aksi iddia edilen tutanağa istinaden mahkumiyet hükmü tesisi,
2 - İşveren sanığın işten dört işçi çıkarmasına mukabil üç yeni işçi aldığı anlaşılmasına, dava konusu suçun 24. madde hükümlerine aykırı olarak işyerine yeni işçi alınması ile tekevvün edeceğine göre, para cezasının işten çıkarılıp yerine yenisi alınan üç işçi üzerinden hesaplanarak tayini gerekirken yerine yenisi alınmayan diğer işçinin de hesaba katılmak suretiyle dört işçi üzerinden tayin hükmolunması,
3 - CMUK.nun ek 6. maddesi açıklığı karşısında, önce TCK.nun 59. maddesi uygulanıp asıl cezanın tayini, daha sonra bu cezanın yarı nisbetinde arttırılması gerekirken aksine uygulama yapılarak sanığa fazla para cezası tayin edilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı ve sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, depo parasının geri verilmesine, 9.11.1977 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy