(765 S. K. m. 71, 536)
Dava: Herkesin görebileceği yerlere yazı yazmaktan sanıklar İbrahim, Mustafa, Sedat ve Ahmet'in yapılan yargılamaları sonunda; mahkumiyetlerine dair (Alaşehir Sulh Ceza Mahkemesi)nden verilen 25.12.1980 gün ve 1980/539 esas, 615 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Sanıklar hakkında TCK.unn 536/2. maddesi ile 2000'er lira yerine 1000'er lira hafif para cezası tayini aleyhe temyiz bulunmadığından, tefhimle hükmün esasını teşkil eden kısa kararda sanıklardan Ahmet ile Mustafa'ya 6 ay 20'şer gün hafif hapis cezası tayin edildiği halde gerekçeli kararda 6 ay olarak yazılması mahallen kabili tashi daktilo hatası olduğundan bozma sebebi sayılmıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklardan Ahmet, Mustafa ve Sedat'ın suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde tenkitler dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hüküm bu üç sanığa ilişkin kısmının tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, kanuni gereği olmadan yatırılan depo paralarının geri verilmesine,
Diğer sanık İbrahim adına vaki temyizine gelince:
Sanığın üç ayrı zamanda ayrı ayrı yerlere yazılar yazdığı savunmasından anlaşıldığı halde eyleminin tek fiil olarak kabulü aleyhe temyiz bulunmadığı cihetle bozma sebebi sayılmamış ve sanığın eyleminin sübutunda usul ve kanuna aykırı bir cihet görülmemiştir. Ancak:
1 - TCK. nun 536. maddesinin 4. fıkrasında yer alan (küçüklere ve cezai ehliyeti olmayanlara) ibaresindeki küçükler deyiminin TCK. ndaki ilkelere göre 11 yaşını bitirmeyenleri, (ceza ehliyeti olmayan kişiler) sözcüğünün ise çeşitli nedenlerle kendisine cezai sorumluluk yükletilemeyecekleri kapsadığı gözetilmeden sanık hakkında tayin edilen cezanın 4. fıkra ile artırmaya tabi tutulması,
2 - 5.12.1961 doğumlu olan sanık suç tarihi olan 1979 yılı Ağustos ayında 18 yaşını ikmal etmediğine göre hakkında TCK.nun 55. maddesinin uygulanması lüzumunda zuhul olunması
Sonuç: Kanuna aykırı ve vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün bu sanığa ilişkin kısmının tebliğnamedeki istem gibi BOZULMASINA, kanuni gereği olmadan yatırılan depo parasının geri verilmesine, 22.5.1981 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy