(1475 S. K. m. 26, 99) (1412 S. K. m. 321)
Dava: 1-1475 sayılı Kanunun 99/A maddesi, işçinin 26. maddede tarif edilen ücretini süresi içinde kasten tam olarak ödemiyen veya noksan ödeyen işverenin cezalandırılmasını öngörmüştür.
Karar: Sanık münderecattaki savunmalarında, olay tarihinde, ekonomik koşullar nedeniyle para sıkıntısı çektiğini, elinde nakit parası olmadığı için işçilerin ikramiyelerinin ödenmesinde ve diğer bazı haklarının verilmesinde kısa süreli gecikmelerin olduğunu, olayda ödememe kastının bulunmadığını, tüm işçilerin, toplu iş sözleşmesinden doğan ikramiye, yakacak, ayakkabı ve elbise paralarını bilahare ödeyerek işyerini kapattığını ısrarla bildirdiğine göre, bu savunma araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve takdiri gerekirken, eksik incelemeye dayanılarak ve (kasten) ödemediği yolundaki kanaatin hangi delillere dayandığı belirlenip tartışılmadan yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesisi,
2-..................
Sonuç: Kanuna aykırı ve sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kazanılmış hak saklı kalmak üzere, hükmün bu sebeplerden dolayı C.M.U.K. nun 321. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.10.1981 gününde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)