(466 S. K. m. 1)
Haksız yere tutuklu kaldığı günler için 466 Sayılı Kanun gereğince tazminat isteğinde bulunan V.B.'nin bu isteğinin reddine dair Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 6.6.1989 gün ve 1989/96 Esas; 1989/191 Karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Beraatla sonuçlanan davada geçerli sayılmayan ikrarın 466 Sayılı Kanuna göre açılan tazminat davasında ret sebebi sayılamayacağı; dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10.10.1984 gün 1984/9-193 Esas, 426 Karar sayılı kararında açıklanmış olduğu gözetilmeden yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy