(1475 S. K. m. 101, 104)
Dava: 1475 Sayılı İş Kanunu'na muhalefetten sanık (....) İşletme Müdürlüğünün idari para cezası ile cezalandırılmasına dair Samsun Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Şube Müdürlüğünce verilen 16.8.1989 gün ve 8681 sayılı ceza kararnamesine karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Gümüşhacıköy Sulh Ceza Mahkemesin de ittihaz olunan 18.9.1989 gün ve 1989/22 sayılı kararın:
Tüm dosya münderecatına nazaran; İş Güvenliği Tüzüğünün her bölümünün ayrıntılarını düzenleyen değişik maddelerine aykırı davranışın tek bir suçu oluşturduğu, bu hususun ise Yüksek Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 9.5.1988 gün ve E.812, K.5108 sayılı içtihatları ile de kabul edilmiş bulunduğu gözetilmeden mezkur karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar ittihazında isabet görülmediğinden bahisle C.M.U.K.nun 343. maddesi gereğince bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 30.1.1990 gün ve 004263 sayılı yazılı emrine atfen C.Başsavcılığının 5.2.1990 gün ve Y.E.137 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla incelendi :
Karar: Dairemizin devamlılık arzeden kararlarında açıklandığı üzere, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün, her bölümünde yazılı güvenlik tedbirlerine uyulmaması, bölümler itibariyle tek suçu oluşturur. Aynı bölüm içinde ayrıntıları belirleyen değişik maddelere aykırı davranışın ayrı ayrı suç oluşturduğunun kabulü mümkün değildir.
Ancak:
Dosya kapsamından; İşveren hakkında: İşyerinde bulunan kazan ve kompresörlerin, periyodik bakımlarının yapılmaması suretiyle İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün V. Kısım 3. Bölümünde bulunan 207 ve 244. maddelerine, uygun yemek yeri ve buna ait malzemelerin bulundurulmaması, banyoların aktif hale getirilmemesi nedenleriyle aynı Tüzüğün II. Kısım 1. Bölümünde bulunan 36 ve 40. maddelerine, işyeri hekimi ile sağlık personeli ve malzemesi bulundurulmaması nedeniyle mezkur Tüzüğün IV. kısmında yazılı 91, 92, 97 ve 106. maddelerine muhalefet edilmesi, ayrıca 1475 Sayılı Kanunun 81. maddesine dayanılarak çıkartılan ve 10/Nisan/1987 günlü Resmi Gazete'de neşredilerek aynı tarihte yürürlüğe giren (Gebe ve Emzikli Kadınların Çalıştırma Şartlarıyla Emzirme Odaları ve Çocuk Bakım Yurtlarına Dair Tüzük)ün 7. maddelerine aykırı davranılması nedeniyle İş Kanununun 101 ve 104. maddeleri uyarınca idari para cezası uygulandığı anlaşılmaktadır.
Görüldüğü gibi, Samsun Bölge Müdürlüğü tarafından, Dairemizin emsal kararlarına uygun şekilde; İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün V.Kısım 3.Bölümünde bulunan 207 ve 244. maddelere muhalefet nedeniyle 1475 Sayılı Kanunun 101. maddesi uyarınca tek ceza, aynı Tüzüğün II. Kısmın 1. Bölümünde bulunan 36 ve 40. maddelere aykırı davranış nedeniyle keza tek ceza, IV. bölümünde bulunan 91, 92, 97 ve 106.maddelere muhalefet nedeniyle de aynı şekilde tek ceza, 1475 Sayılı Kanunun 81. maddesine dayanılarak çıkartılan Tüzüğün 7. maddesine aykırı davranış nedeniyle Kanunun 81.maddesi yollamasıyla 104. maddesine dayanılarak keza tek ceza tayin edilmiştir.
Bu uygulamada, yasaya ve Dairemiz kararlarına aykırı bir yön bulunmadığı cihetle Gümüşhacıköy Sulh Ceza Mahkemesince ittihaz olunan itirazın reddine mütedair kararda da bir isabetsizlik görülmediğinden, yazılı emre atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteminin REDDİNE, dosyanın gereği için Yargıtay C.Başsavcılığına iadesine 21.02.1990 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy