(213 S. K. m. 230, 231)
Dava: 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefetten sanık Niyazi'nin yapılan yargılaması sonunda, beraatine dair, Ankara Ondördüncü Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 15.2.1990 gün ve 1989/1021 esas,1990/108 karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi müdahil Hazine vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Sanığın satışa arzetmek üzere aldığı yarı mamul mobilyaları boyatmak üzere bir başka mükellefe ait işyerine götürdüğü sırada iki kez sevk irsaliyesi düzenlememek şeklinde oluştuğu belirtilen olayda,213 sayılı Kanunun 230,231. maddeleri ile bu kanuna uygulama açıklığı getiren 173 sıra nolu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinin belge düzenine ilişkin (e) bendindeki Mükelleflerin, yarı mamul veya mamul mallarını bazı işlemler yapılmak üzere diğer mükelleflere göndermeleri ve bu mükelleflerden malları geri getirmeleri durumunda götürülen ve geri getirilen mallar için gidiş ve geliş taşımaları sırasında ayrı ayrı sevk irsaliyeleri düzenlemeleri zorunludur şeklindeki açıklamaya nazaran, sanığa atılı suçun sübut bulduğu gözetilmeden yazılı şekilde beraat hükmü tesisi,
Kanuna aykırı ve müdahil hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18.10.1990 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy