(1475 S. K. m. 25, 98)
Dava: 1475 sayılı İş Kanunu'na muhalefetten ... ortak girişiminin anılan kanunun 25, 98/C maddeleri uyarınca 3.500.000 TL. para cezası ile cezalandırılmasına dair Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İstanbul Bölge Müdürlüğünce verilen 19.9.1989 gün ve 19758 sayılı karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Pendik Sulh Ceza Mahkemesince ittihaz olunan 6.11.1989 gün ve 1989/148-137 sayılı kararın:
Tüm dosya münderecatına nazaran, 1475 Sayılı İş Kanununun 25. maddesinde, işyerinde istihdam edilecek sakat ve eski hükümlü işçi sayısının tesbitinde sürekli işlerde çalıştırılan daimi işçi sayısı üzerinden hesaplanacağı belirtilmiş olduğu cihetle, işyerinde istihdam edilen işçilerin daimi ya da geçici işçi sayılarının belirtilmeden, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı iş müfettişi tarafından düzenlenen 15.8.1989 gün ve 56 sayılı inceleme raporuna binaen idari para cezası verilmiş bulunduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar ittihazında isabet görülmediğinden bahisle CMUK. nun 343. maddesi gereğince bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 25.10.1990 gün ve 45015 sayılı yazılı emrine atfen C.Başsavcılığının 1.11.1990 gün ve Y.E.1237 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelendi.
Karar: Davaya konu işyerinde iş müfettişi tarafından 10.8.1989 günü yapılan inceleme sırasında; 2024 işçinin çalışmakta olduğu, bunlardan (1120) adedinin daimi kadroda, daimi işçi sıfatını taşıdığı, buna karşın 18 sakat ve 19 eski hükümlü işçi çalıştırmakta olduğu tesbit edilerek durumun işveren vekilinin de imzasını taşıyan aynı günlü tutanakla tevsik edildiği ve müfettiş raporundaki öneriye uygun şekilde İstanbul Bölge Müdürlüğünce 1475 sayılı Kanunun 25. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 98/c maddesine dayanılarak toplam 3.500.000 lira idari para cezası tayin edildiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.
Görüldüğü gibi, iş müfettişi tarafından, işyerinde yapılan inceleme sırasında (1120) adet daimi işçi çalıştırıldığı, bu miktara göre 1475 sayılı Kanunun 25. maddesi uyarınca (22) sakat ve (22) eski hükümlü çalıştırılması gerektiği halde, 4 noksanıyla (18) sakat ve 3 noksanıyla (19) eski hükümlü işçi çalıştırılmakta olduğu tesbit edilmiş ve bu tesbite uygun şekilde, idarece, sadece daimi işçi sayısı nazara alınmak suretiyle idari para cezası tayin edilmiştir.
İddia edildiği şekilde, çalıştırılması gereken sakat ve eski hükümlü adedinin tesbitinde geçici işçiler nazar alınmamıştır.
Bu belirlemelere nazaran idarece yapılan uygulamada ve mahkemece yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde, yasaya aykırı bir yön bulunmadığından (... iş yerinde istihdam edilen işçilerin daimi ya da geçici işçi sayıları belirlemeden... idari para cezası verilmiş olduğu...) yolundaki, yazılı emre dayalı tebliğname münderecatı varit görülmediğinden REDDİNE, dosyanın gereği için Yargıtay C.Başsavcılığına iadesine 12.11.1990 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy