(466 S. K. m. 1, 4)
Haksız yere tutuklu kaldığı günler için 466 sayılı Kanun gereğince tazminat isteğinde bulunan Cemal'in, bu isteğinin reddine dair Adıyaman Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 2.5.1990 gün ve 1989/152 esas, 1990/61 karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
466 sayılı Kanunun 1. maddesinin 7. bendinde yer alan Mahkum olup da tutuklu kaldığı süre hükümlülük süresinden fazla olan.... kimselerin uğrayacakları her türlü zararlar, bu kanun hükümleri dairesinde Devletçe ödenir yolundaki hüküm karşısında, mahkum olduğu süreden fazla tutuklu kalan davacının tazminat isteminde haklı bulunduğu, bu gibi ahvalde mezkür Kanunun 4. maddesinin uygulama olanağından bahsedilemeyeceği gözetilmeden aksine düşüncelerle davanın reddine karar verilmesi, Kanuna aykırı ve davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18.01.1991 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy