(213 S. K. Ek. m. 11)
213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefetten sanık Sinan'ın yapılan yargılaması sonunda; beraatine dair, Bolu Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 23.10.1990 gün ve 1990/137 esas, 1990/482 karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan; dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek, gereği düşünüldü:
Tüm dosya kapsamı ile, 3.8.1987 tarihinde işini terk ederek işyerini kapattığı ve 15.9.1987 günlü dilekçesi ile de bu durumu Bolu Vergi Dairesi'ne bildirdiği anlaşılan sanığa yapılan tebligatın, 213 sayılı. Kanunun 139/ 2.maddesinde gösterilen istisnai şartların tahakkuk etmesi nedeniyle geçerli sayılmasının gerekmesi karşısında; Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 22.6.1990 tarih ve 101/11255 sayılı cevabi yazılarında belirtilen uzlaşmanın tarhiyat öncesi uzlaşma olup olmadığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde saptanmasından sonra olayda 213 sayılı Kanunun Ek-11/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu da tartışılmak suretiyle bir karara varılması gerekirken, yazılı değerlendirme ve eksik soruşturmaya müsteniden yazılı düşüncelerle beraat hükmü tesisi,
Kanuna aykırı ve müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 06.06.1991 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy