(765 S. K. m. 2, 142, 516) (2911 S. K. m. 23, 28, 32) (3713 S. K. m. 23)
Dava: Komünizmi övmek, ızrar ve 2911 Sayılı Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanununa muhalefetten sanık Şafak Altun, 2911 Sayılı Toplantı ve Gösteri Yürülüşleri Kanununa muhalefet ve ızrardan sanıklar Metin Florinalı ile Köksal Florinalı'nın yapılan yargılamaları sonunda; Mahkûmiyetlerine dair İSTANBUL 1 Numaralı Devlet Güvenlik Mahkemesinden verilen 7.2.1991 gün ve 1989/243 esas, 1991/24 karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanıklar vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Süresinden sonra vaki duruşmalı inceleme isteminin reddi ile dosya üzerinde yapılan incelemede:
2911 Sayılı Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanununun 23/b madde ve fıkrasında açıklandığı üzere taşlarla toplantı ve yürüyüşe katılan grubun enönünde slogan atan sanıkların eylemi anılan kanunun 28/1. maddesinde gösterilen suçu oluşturduğu ve sözü edilen madde de gösterilen suçun oluşması için dağılma ihtarı yapılması zorunluluğu da bulunmadığından tebliğnamedeki 1 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiş ve 28. madde yerine 32/1. madde ile uygulama yapılmış olması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak:
1- Dosya içerisindeki 17.5.1989 günlü görgü tespit tutanağında açıkça ifade edildiği üzere taşla zarar verilen şeyin kulübe şeklinde polis noktası olup, TCK.nun 516. maddesinin ilk fıkrası kapsamında olduğu ve 3. fıkra kapsamına girmediği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,
2- 9.2.1990 günlü keşifte hazır bulunan bilirkişi Süleyman Aydın'ın raporunda açıkladığı üzere, toplam 315.000.- lira olan zararın suç tarihi olan 1989 yılı içerisinde paranın satın alma gücü ve ekonomik koşullara nazaran pek hafif yerine hafif kabul edilerek sanıklara fazla ceza tayini,
3- Sanık Şafak Altun hakkında uygulanan T.C.K.nun 142. maddesi 12 Nisan 1991 gün 20834 mükerrer sayılı Resmi Gazete de yayımlanan 3713 Sayılı Terörle Kanununun 23. maddesi ile yürürlükten kaldırılarak dava konusu eylem belirlenen niteliği itibariyle suç olmaktan çıkarılmış bulunduğundan, TCK.nun 2/2. maddesi uyarınca beraat kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 19.6.1991 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy