(213 S. K. m. 358, 360)
Dava: 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefetten sanık Osman'ın yapılan yargılaması sonunda; mahkumiyetine dair, Osmaniye Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 21.11.1990 gün ve 1990/548 esas, 1990/657 karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan; dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek, gereği düşünüldü:
Karar: 24.6.1990 günlü tutanakta, sözü edilen mal için fatura ve sevk irsaliyesi alınmadığı belirtilmesine göre, sanığın savunması gözönünde tutulup tutanak düzenleyicileri ile malın satıcısı Şükrü dinlenerek tesbite konu emtianın alıcıya teslim edilmek üzere satıcı tarafından mı, yoksa kendisine mal teslim edilen alıcı tarafından mı nakledildiği araştırılıp, satıcı tarafından gönderildiğinin anlaşılması halinde sevk irsaliyesinin satıcı tarafından düzenlenmesi gerekeceğinden ve bu durumda sanığın sevk irsaliyesi almamaktan ibaret eyleminin suç teşkil edemeyeceği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesisi,
Sonuç: Kanuna aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20.06.1991 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy