(213 S. K. m. 139, 161, 163)
213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefetten sanık Osman'ın yapılan yargılaması sonunda; beraatına dair, Dursunbey Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1.11.1990 gün ve 1990/120 esas, 1990/176 karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi müdahil Hazine vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın çıkartılan tebligatlara rağmen 1984 yılı kanuni defter ve belgelerini yetkililere ibraz etmediği iddia olunmuş, ancak yerel mahkeme iddiayı yerinde bulmayarak yapılan tebligatın usulsüz olduğundan bahisle beraat kararı vermiştir.
Sanık, 15.1.1985 günlü Dursunbey Vergi Dairesi Müdürlüğü'ne hitaben yazdığı dilekçe ile; Dursunbey'deki işini 31.12.1984 tarihinde bıraktığını, aynı işine 1.1.1985 tarihinde Bursa Çekirge Vergi Dairesi'nin Ga 37164 hesap numarası ile devam edeceğini bildirmiştir.
Dursunbey Vergi Dairesi'nce çıkartılan tebligatlarla sanığın 1984 yılı kanuni defter ve belgelerinin ibrazı istenilmiş, ancak sanık aynı işine Bursa'da devam ettiğini, bu nedenle defter ve belgelerinin Bursa'daki işyerinde incelenmesi gerektiğinden bahisle ibraz etmemiştir.
213 sayılı Kanunun 161. maddesi (işi bırakma)nın tarifi şöyle yapılmıştır: Vergiye tabi olmayı gerektiren muamelelerin tamamen durdurulması ve sona ermesi işi bırakmayı ifade eder.
Aynı Kanunun 163. maddesinde ise; İş'in aynı vergi dairesi mıntıkasında bir yerden bir yere nakledilmesi adres değişikliği, Vergi Dairesi mıntıkası dışına çıkarılması ise işi bırakma veya gidilen yerde işe başlama olarak tarif edilmiş, bu tarif, (Nakil) madde başlığı altında yapılmıştır.
Şu hale göre, aynı işin bir vergi dairesi mıntıkasından diğer bir vergi dairesi mıntıkasına nakledilmesi, işi terk değil, fakat nakildir.
Öyle ise, 213 sayılı Kanunun 139. maddesinde gösterilen istisnai durumlardan (işi terk) olayı gerçekleşmemiş olup, incelemenin mükellefin işyerinde yapılması gerekir.
Bu nedenle, Vergi Dairesince defter ve belgelerini ibraz etmesi için sanığa çıkartılan tebligatların usulüne uygun bulunmadığından bahisle müsnet suçun kanuni unsurları itibariyle oluşmadığını kabul eden yerel mahkemenin kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Sanığa isnat olunan suçun kanuni unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, müdahil Hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 10.07.1991 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy