(3787 S. K. m. 10/2) (213 S. K. m. 358) (765 S. K. m. 80)
Dava: 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefetten Sanık Ziya'nın yapılan yargılaması sonunda; mahkumiyetine dair, Ankara Dokuzuncu Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 9.7.1991 gün ve 1991/445 esas, 1991/462 karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan; dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek, gereği düşünüldü:
Karar: 1 - Bir vergi dönemi içersinde ayrı tarihlerde aynı tür belgelerin düzenlenmemesinin suçta hukuki kesinti husule getiren iddianame tarihine kadar tek suçu oluşturmasına ve sanığın 1.4.1991 günlü iddianameye kadarki eylemlerinin tek suç olarak kabulünde zorunluluk bulunmasına göre bu davanın, mahkemenin 1991/444 esas sayısında kayıtlı bulunan dava ile birleştirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eylemlerin iki ayrı suç olarak kabulü ile yazı şekilde hüküm kurulması,
2 - Dava konusu suç, niteliği ve işlendiği tarih itibariyle 3 Nisan 1992 gün ve 21191 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 3787 sayılı Kanunun 10/2. maddesinde yer alan şartlı affa tabi olduğundan; mahkemece, anılan Kanunda af için öngörülen şartlar bakımından gerekli araştırmanın yapılara, bunların yerine getirilip getirilmemiş olmasına göre sanık hakkında yeniden bir değerlendirme ve uygulama yapılmasında kanuni zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş ve sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05.06.1992 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy