(2863 S. K. m. 7, 65)
Dava: 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununa muhalefetten sanık Yusuf Ziya'nın yapılan yargılaması sonunda; beraatine dair Elmalı Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 4.2.1992 gün ve 1991/43 esas,1992/6 karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi C. Savcısı ile müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: 2863 sayılı Kanunun 7. maddesindeki ilan keyfiyetinin suçun unsuru olmadığı, bu hususta bilgi sahibi olmanın yeterli sayılacağı, ilan dışında başka bir suretle kurul kararı bilinerek inşai ve fiziki müdahalede bulunulması veya evvelce mevcut müdahalenin sürdürülmesi halinde suçun oluşacağı süreklilik gösteren Yargıtay Kararlarında da kabul edilmiş olması karşısında; sanığın Patara Antik Kenti III. derece Arkeolojik Sit alanı içinde kalan arsasına başlattığı dava konusu inşaatın yetkililer tarafından durdurulmasına ilişkin tutanak örneği dosyaya getirilip, incelenmek ve 25.11.1989 günü yerinde yapılan inceleme ve fotoğraflarla belirlemeye dair olan 29.12.1989 günlü raporu düzenleyen müze görevlileri, olay tarihindeki Patara Örenyeri bekçileri ve inşaatın taşeronu Mehmet Şükrü ile gerektiğinde inşaat durdurma tutanağını imzalayanlar tanık sıfatıyla dinlenmek suretiyle sanığın kurul kararına hangi tarihte muttali olduğu hususu kesinlikle belirlenmeden, eksik soruşturma ile varsayıma dayanılarak yazılı düşüncelerle beraat kararı verilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı ve C.Savcısı ile müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.12.1992 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy