(1475 S. K. m. 74, 79, 101, 103, 104)
Dava: 1475 sayılı İş Kanunu'na muhalefetten D. Lastik Sanayi ve Tic. A.Ş.'nin anılan Kanun'un, 74,79,101,103,104. maddeleri uyarınca 12.500.000 lira para cezası ile cezalandırılmasına dair Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İstanbul Bölge Müdürlüğü'nce verilen 9.5.1991 gün ve 12927 sayılı karara karşı yapılan itirazın kabulüne ilişkin İstanbul 4. Sulh Ceza Mahkemesi'nce ittihaz olunan 23.9.1992 gün ve 1992/3342-2421 sayılı kararın:
Tüm dosya münderecatına göre; anılan işyerinde iş müfettişi tarafından yapılan teftiş sonunda düzenlenen, 1.4.1991 gün ve 14 sayılı kontrol teftiş raporu ve 14.3.1991 tarihli tespit tutanağı içeriğine nazaran, işyerinde daha önce tespit olunan noksanlıkların giderilmediği ve yeni noksanlıkların belirlendiği, bu hususların sonradan giderilmiş olmasının da suçun oluşmasını etkilemeyeceği gözetilmeden itirazın reddi yerine, yazılı olduğu şekildeki gerekçe ile karar ittihazında isabet görülmediğinden bahisle CMUK' nin 343. maddesi gereğince bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı'nın 19.3.1993 gün ve 012910 sayılı yazılı emrine atfen C.Başsavcılığı'nın 1.4.1993 gün ve Y.E. 27914 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelendi.
Karar: 1475 sayılı İş Kanunu'na göre, iş müfettişlerince düzenlenen denetim raporları müstenidat olan tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar muteber sayılan evraktan olduğu gibi, olayda görülen eksiklerin giderilmesi için, işverene mehil verilmesi de söz konusu değildir. Dairemizin süreklilik arz eden kararlarına göre, eksikliklerin sonradan giderilmesi, suçun oluşmasını engellemez.
İşyerinde yapılan 15.9.1987 tarihli genel teftiş ile 19.12.1988 tarihinde yapılan 1. kontrol teftişinde tespit olunan eksikliklerin 14.3.1991 tarihinde yapılan 2. kontrol teftişine kadar tam olarak giderilmediği işverence itiraz edilmeksizin imzalanan tutanak kapsamı ve söz konusu raporun sonuç ve kanaat bölümünde yasal dayanakları gösterilen belirlemeden anlaşılmaktadır.
İdari para cezasının tebliği ve işveren tarafından vaki itiraz üzerine duruşmalı olarak yapılan inceleme ve 15.7.1992 tarihli bilirkişi raporlarındaki varsayımlara dayanan mütalaa esas alınarak itirazın kabulü yoluna gidilmesi Yasa'ya uygun bulunmamıştır.
Bu nedenlerle yazılı emre atfen düzenlenen tebliğname münderecatı yerinde görüldüğünden İstanbul 4. Sulh Ceza Mahkemesi'nce ittihaz olunan 23.09.1992 gün ve 1992/3342-2421 karar sayılı itirazın kabulü ile idare para cezasının kaldırılmasına ilişkin kararın CMUK' nin 343. maddesi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak koşulu ile BOZULMASINA, dosyanın Yargıtay C. Başsavcılığı'na iadesine, 13.04.1993 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy