(2863 S. K. m. 65)
Dava: 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununa muhalefetten sanıklar Mehmet ... ve Nevzat ... 'ın yapılan yargılamaları sonunda; beraatlerine dair Karşıyaka Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.10.1992 gün ve 1992/21 esas, 1992/l78 karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Suça konu inşaata ait parselin içinde bulunduğu alanın 3. derece sit alanı olarak tesbit ve tesciline ilişkin Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulunun 26.10.1984 gün ve 464 sayılı kararının mahallinde ilanı keyfiyeti araştırılmamış ise de sanıkların 7.6.1990 tarihli inşaat ruhsatnamesine dayanarak hafriyata başladıkları, İzmir 1 no'lu Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulunun 27.9.1990 gün ve 2268 sayılı kararına uygun olarak uzman gözetiminde hafriyatın sürdürülmesi sırasında ortaya çıkan arkeolojik kalıntıların özellikleri nazara alınarak Bölge Kurulunca inşaatın durdurulduğu dosya kapsamından anlaşılmasına göre her iki sanığın inşaat yaptıkları parselin arkeolojik sit alanı içinde kaldığını bu suretle haricen örendiklerinin kabulünde zorunluluk bulunduğu ve uygun tadilat projesi hazırlayıp ilgili koruma kurulundan gerekli izni almadan inşaata davamla binayı ikmal eden sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri belirlendiği halde yazılı düşüncelerle beraatlerine karar verilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı ve müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.05.1993 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy