(213 S. K. m. 227, 230)
Dava: 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefetten sanık A.A.'ın yapılan yargılaması sonunda; Beraatine dair Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 25.2.1993 gün ve 1992/1155 esas,1993/160 karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: 21.1.1992 günlü tutanakla, düzenleme zorunluluğu sanık mükellefe ait bulunan sevk irsaliyesinde emtianın cins ve miktarının yazılı olmadığı saptanmış bulunmasına göre 213 sayılı Kanunun 227/3 ve 230. maddeleri uyarınca anılan sevk irsaliyesinin hiç düzenlenmemiş sayılacağı,30.6.1992 günlü tutanakta ise alış faturasında alıcı tarafından taşınmak üzere emtianın işyerinde teslim edildiği şerhi bulunduğu saptanmasına göre, sevk irsaliyesi düzenleme yükümlülüğünün alıcı şirket yetkilisi olan sanığa ait olacağı, bu durumda bir takvim yılında iki kez sevk irsaliyesi düzenlememe suçunun oluştuğu gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı ve müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07.10.1993 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy