(213 S. K. m. 360) (765 S. K. m. 2/2) (3787 S. K. m. 10/2, 11, 12/2)
Dava: 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefetten sanık Hasan'ın yapılan yargılaması sonunda; mahkumiyeti dair, Ankara On dokuzuncu Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 23.12 1992 gün ve 1992/951 esas 1992/1420 karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan; dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, tetkik olunan dosya münderecatına göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine. Ancak:
Sanığın; dosyada mevcut sabıka kaydından 213 sayılı Kanunun 360. maddesinden ertelenmiş mahkumiyeti bulunduğu anlaşılmasına göre, 3787 sayılı Kanunun 10/2, 11 ve 12/2. maddelerinde yer alan lehe hükümlerin TCK. nun 2/2. maddesinde öngörülen ve Ceza Hukukunun ana kurallarından olan sonradan yürürlüğe giren lehe kanunun geçmişe uygulanabilirliği ilkesi uyarınca kesinleşmiş önceki mahkumiyet hükümlerine de uygulanmasının yasa gereği olduğu nazara alınarak sanığa ait ertelenmiş mahkumiyet dosyası getirtilip yukarıda belirtilen Kanun maddeleri hükümleri yönünden incelenerek ve gerektiğinde ilgili vergi dairesinden de sorularak anılan kanun uyarınca cezanın ortadan kaldırılmamış veya ortadan kaldırılması gerekmediğinin belirlenmiş olması halinde TCK. nun 95/2. maddesi uyarınca ertelenmiş cezanın aynen infazına karar verilmesi gerekeceğinin düşünülmemesi,
Kanuna aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.10.1993 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy