(213 S. K. m. 156, 230, 231, 351, 352, 358, 360)
Dava: 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefetten sanık Zekai'nin yapılan yargılaması sonunda; mahkumiyetine dair ( Ankara Ondokuzuncu Asliye Ceza Mahkemesi )nden verilen 10.9.1992 gün ve 1992/393 esas,1992/953 karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan; dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek,gereği düşünüldü:
Karar: 1- Fiyat ve bedel ile ilgili bilgiler hariç olmak üzere 213 sayılı Kanunun 230. ve 231. maddeleri ahkamına tabi irsaliyelerin aynı Kanunun 231/3. maddesi uyarınca bir asıl ve bir örnek olarak düzenlenmesi zorunlu bulunmasına, 17.11.1990 gün ve 20698 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 206 sıra nolu VUK. Genel Tebliği ile getirilen "VUK.nun 230. maddesinin 5 numaralı bendi uyarınca mal sevkiyatında kullanılması zorunlu belgelerden sevk irsaliyelerinin 1.1.1991 tarihinden itibaren en az ( 3 ) nüsha olarak düzenlenmesi, ( 3 ) nüsha düzenlenmeyen sevk irsaliyelerinin hiç düzenlenmemiş sayılacağı"na ilişkin yeni düzenlemenin ise uygulamada denetim kolaylığı sağlamaya yönelik,idari nitelikte olup, aksine davranışın 213 sayılı Kanunun 351. ve 352. maddeleriyle yaptırıma bağlanmış usulsüzlük fiili teşkil edeceğine,bu nedenle 10.1.1992 günlü tutanak kapsamına nazaran sanığın üzerine atılı suçun kanuni unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesisi,
2- Kabule göre de: a ) 10.1.1992 günlü suç tespitinin 1991 yılı hesap dönemine,29.1.1992 günlü tespitin ise 1992 yılı hesap dönemine ait eylemleri içerdiği halde; sanığın aynı vergi dönemi içinde iki kez sevk irsaliyesi düzenlenmediğinin kabulü suretiyle hüküm kurulması, b ) 29.1.1992 günlü tutanakta bahsi geçen Depo'nun sanığa ait oyuncak malzemelerinin muhafaza edildiği bir depo mu, yoksa 213 sayılı Kanunun 156. maddesinde belirlenen ve ticari faaliyet yürütülen bir depo mu olduğu araştırılıp tespit edilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA,19.3.1993 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy