(466 S. K. m. 1, 2)
Dava: Haksız olarak tutuklu kaldığı günler için 466 sayılı Kanun gereğince tazminat isteğinde bulunan Meral'e 378.500 lira maddi, 2.000.000 lira manevi tazminat ile 35.000 lira dilekçe yazma ücreti verilmesine dair, Ankara Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 26.11.1992 gün ve 1992/200 esas, 1992/175 karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ve davacı vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan; dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek, gereği düşünüldü:
Karar: Davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine. Ancak:
1) Objektif bir kriter olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle zenginleşme sonucu doğurmayacak şekilde hak ve nesafet kurallarına uygun makul ve makbul bir miktar olarak tayin ve tesbiti gerekirken, davacıya bu ölçülere uymayacak miktarda az manevi tazminata hükmedilmesi,
2) Dava tarihine göre dilekçe yazım ücretinin eksik tayini,
Sonuç: Kanuna aykırı ve davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 31.03.1993 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy