(765 S. K. m. 2, 10, 95) (213 S. K. m. 232)
Dava: 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefetten sanık Süleyman Kanlı'nın yapılan yargılaması sonunda; Mahkumiyetine dair ADANA 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 16.5.1994 gün ve 1993/881 esas, 1994/293 karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: 1-) Dosya içerisinde bulunan ve hükme esas alınan 15.2.1993 günlü tutanakta, dayanıklı tüketim malları satıcılığı yapan sanığın 1.000.000 liranın altında kalan perakende satışlarının olduğu ve bu nedenle ödeme kaydedici cihaz alma zorunluluğu doğduğunun belirtilmesi karşısında;
12 Kasım 1991 gün ve 21049 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 36 seri nolu 3100 sayılı Kanun'a ilişkin Genel Tebliğin 2-f bölümünde; 213 sayılı Kanun'un 232. maddesinde sayılanlar dışındakilere tutarı 1.000.000 liranın altında kalan bir satış yapan mükelleflerin bu satışın yapıldığı tarihten itiaren 30 gün içerisinde cihazı almaları gerektiği hükme bağlanmış olmasına göre; sanığın hangi tarihli satışı nedeniyle cihaz alma zorunluluğunun doğduğu ve bilahare cihazı hangi tarihte olup kullanmaya başşladığı hususları araştırılarak sonucuna göre hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm tesisi,
2-) Kabule göre de;
Sanığın ertelenmiş önceki mahkumiyetine konu "yazar kasa fişi düzenlememe" fiili 26.4.1994 gün ve 4008 sayılı Kanun'la suç olmaktan çıkartıldığından ve TCK'nun 2. maddesi karşısında ertelenmiş mahkumiyetin TCK'nun 95/2. maddesi uyarınca aynen infazına karar verilmesi,
3-) Sanığın 11.11.1993 günlü oturumdaki erteleme talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,
Sonuç: Kanuna aykırı ve sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 2.12.1994 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy